Les 160 – Ik ben thuis. Angst is hier de vreemdeling.

Soms lijkt het alsof angst al zo lang aanwezig is dat we zijn gaan geloven dat zij bij ons hoort.

We kennen haar stem. We herkennen haar adviezen. We luisteren naar haar waarschuwingen. We passen ons leven erop aan.

Angst vertelt ons dat we voorzichtig moeten zijn.

Dat we ons moeten beschermen.

Dat we niet genoeg zijn.

Dat we harder moeten werken.

Dat we controle moeten houden.

Dat we niet mogen falen.

Na verloop van tijd kan angst zo vertrouwd worden dat we haar aanzien voor onszelf.

Deze les draait die gedachte volledig om.

De les zegt niet dat angst bestreden moet worden.

Ze zegt iets veel fundamentelers:

Angst hoort hier niet thuis.

Jij wel.

De titel van deze les bevat een diepe waarheid:

"Ik ben thuis. Angst is hier de vreemdeling."

De vraag is dus niet hoe je van angst afkomt.

De vraag is: wie ben jij voordat je angst gelooft?

Thuiskomen bij wat je werkelijk bent

Een Cursus in Wonderen leert dat jouw ware natuur nooit afgescheiden is geraakt van God. Onder alle gedachten, emoties, verhalen en overtuigingen bevindt zich een onveranderlijke werkelijkheid.

De cursus noemt dit het Christus Zelf.

Niet als een persoon, maar als jouw ware identiteit.

Dat deel van jou dat volledig onschuldig, heel en verbonden is.

Wanneer je jezelf identificeert met angst, raak je niet werkelijk verloren. Je vergeet alleen tijdelijk wie je bent.

Dat vergeten voelt echter heel echt.

Alsof een acteur zo lang een rol speelt dat hij vergeet dat hij acteur is.

Alsof iemand droomt en niet beseft dat hij droomt.

De les nodigt uit om wakker te worden uit die vergissing.

Niet door iets nieuws te worden, maar door te herinneren wat je altijd al bent geweest.

Angst als bezoeker

Stel je voor dat er iemand aan je deur klopt.

Je laat hem binnen.

Na verloop van tijd gaat hij op jouw stoel zitten.

Dan slaapt hij in jouw bed.

Vervolgens begint hij jouw huis in te richten.

En uiteindelijk vertelt hij jou wat je wel en niet mag doen.

Dat is wat er met angst gebeurt.

Een gedachte verschijnt.

Een gevoel ontstaat.

En langzaam nemen we aan dat dit onze identiteit is.

Maar angst is geen identiteit.

Het is een ervaring.

Ze verschijnt.

Ze blijft even.

En ze verdwijnt weer.

Datgene wat haar waarneemt, blijft aanwezig.

Dat waarnemende bewustzijn is veel dichter bij jouw ware natuur dan de angst die erin verschijnt.

Dezelfde waarheid in verschillende tradities

Binnen het zenboeddhisme spreekt men over de oorspronkelijke geest, soms aangeduid als de Boeddhanatuur.

Deze oorspronkelijke natuur is niet beschadigd door angst, verdriet of verwarring.

Zoals de maan niet wordt aangetast door de wolken die haar tijdelijk bedekken.

Meditatie is daarom geen poging om iets toe te voegen.

Het is een terugkeer naar wat altijd aanwezig was.

Binnen Advaita Vedanta wordt gesproken over Atman en Brahman.

Atman is het diepste Zelf.

Brahman is de oneindige werkelijkheid.

De grote ontdekking van Advaita is dat Atman en Brahman één zijn.

De angstige persoonlijkheid behoort tot Maya, de wereld van schijnbare afgescheidenheid.

Maar het bewustzijn waarin angst verschijnt blijft onaangetast.

Dat bewustzijn ben jij werkelijk.

Binnen het taoïsme spreekt men over de Tao.

De Tao is de natuurlijke stroom van het leven.

Wanneer we leven vanuit controle, weerstand en angst verwijderen we ons ogenschijnlijk van die stroom.

Wanneer we ontspannen in het huidige moment keren we terug naar de Tao.

Niet omdat de Tao weg was, maar omdat wij haar uit het oog verloren waren.

Binnen het soefisme wordt gesproken over de terugkeer naar het Geliefde.

De menselijke ziel verlangt voortdurend naar eenheid met God.

Veel van ons zoeken vervulling in prestaties, bezit, status of erkenning.

Maar uiteindelijk ontdekt de zoeker dat zijn diepste verlangen niet naar iets buiten hem wijst.

Het wijst terug naar de Bron waaruit hij is voortgekomen.

Binnen de christelijke mystiek wordt gesproken over het Koninkrijk Gods dat binnenin u is.

De verloren zoon verlaat zijn thuis, dwaalt door de wereld en keert uiteindelijk terug.

Wat hij ontdekt is ontroerend eenvoudig.

Zijn Vader was hem nooit kwijtgeraakt.

Zijn thuis was nooit verdwenen.

Alleen zijn geloof in de afscheiding hield de ervaring van afstand in stand.

Wat betekent dit voor leiders en professionals?

Deze les heeft een directe toepassing in het dagelijks leven.

Veel zakelijke beslissingen worden onbewust genomen vanuit angst.

Angst om omzet te verliezen.

Angst om een klant kwijt te raken.

Angst om niet goed genoeg te presteren.

Angst om controle te verliezen.

Angst om afgewezen te worden.

Wanneer angst de leiding neemt, vernauwt ons perspectief.

We gaan harder duwen.

Meer controleren.

Meer verdedigen.

Meer bewijzen.

Maar juist daardoor raken we verwijderd van onze natuurlijke kwaliteiten.

Helderheid maakt plaats voor stress.

Verbinding maakt plaats voor wantrouwen.

Creativiteit maakt plaats voor overleven.

Bewust leiderschap begint met het herkennen van de stem die spreekt.

Komt deze beslissing voort uit angst?

Of uit vertrouwen?

Komt deze actie voort uit verdediging?

Of uit helderheid?

De meest effectieve leiders zijn vaak niet degenen die de minste angst ervaren.

Het zijn degenen die herkennen dat angst niet hun identiteit is.

Zij luisteren ernaar zonder erdoor geleid te worden.

De uitnodiging van vandaag

Misschien hoef je vandaag niets op te lossen.

Misschien hoef je niet harder te werken aan jezelf.

Misschien hoef je niet nog spiritueler te worden.

Misschien mag je eenvoudig onderzoeken:

Wat als angst niet is wie ik ben?

Wat als al mijn zorgen slechts bezoekers zijn?

Wat als onder alle beweging van de denkgeest een stille aanwezigheid aanwezig is die nooit verstoord is geraakt?

In de taal van de cursus is dat het Christus Zelf.

In het boeddhisme de Boeddhanatuur.

In Advaita Atman.

In het taoïsme de Tao.

In de christelijke mystiek het Koninkrijk Gods.

De woorden verschillen.

De richting is dezelfde.

Thuiskomen bij wat je altijd al bent geweest.

Reflectievraag

Welke angst in jouw leven gedraagt zich momenteel als de eigenaar van jouw huis, terwijl je diep van binnen voelt dat zij slechts een tijdelijke gast is?

bodmamu