Deze les is een van de diepste lessen uit Een Cursus in Wonderen. Ze gaat over projectie, vergeving, eenheid en de manier waarop wij anderen gebruiken om ons eigen zelfbeeld te bevestigen. De les stelt een eenvoudige maar radicale vraag:
Zie jij de ander werkelijk?
Of zie je vooral je eigen angst, oordeel en verleden geprojecteerd op hem?
De centrale oefenzin luidt:
"Geef me jouw zegen, heilige Zoon van God. Ik wil je met de ogen van Christus aanschouwen, en mijn volmaakte zondeloosheid in jou zien."
Dat klinkt misschien plechtig, maar de betekenis is verrassend praktisch.
Wanneer jij iemand veroordeelt, veroordeel je uiteindelijk iets in jezelf.
Wanneer jij iemand als vijand ziet, bevestig je jouw geloof in afgescheidenheid.
Wanneer jij de ander als heel, onschuldig en liefdevol leert zien, herinner je jezelf aan wat jij werkelijk bent.
De ander wordt dan niet langer een bedreiging, maar een spiegel van jouw ware natuur.
Wat deze les werkelijk zegt
De Cursus leert dat wij voortdurend betekenis geven aan wat wij zien.
We denken dat we objectief naar mensen kijken, maar meestal kijken we door een filter van herinneringen, overtuigingen, angsten en verwachtingen.
Iemand zegt iets.
Wij voelen ons geraakt.
We denken dat de oorzaak buiten ons ligt.
Maar volgens deze les komt de pijn niet voort uit wat de ander deed. De pijn komt voort uit de betekenis die wij eraan geven.
De ander wordt een scherm waarop wij onze eigen angst projecteren.
Daardoor ontstaat conflict.
Daardoor ontstaat boosheid.
Daardoor ontstaat afscheiding.
De les zegt dat achter ieder oordeel eigenlijk een roep om liefde schuilgaat.
Niet alleen bij de ander.
Ook bij jou.
De psychologische betekenis
Moderne psychologie noemt dit projectie.
We schrijven eigenschappen, motieven of emoties toe aan anderen die eigenlijk in onszelf aanwezig zijn.
Iemand vinden we arrogant.
Iemand vinden we dominant.
Iemand vinden we egoïstisch.
Vaak vertelt dat minstens zoveel over onze eigen binnenwereld als over de ander.
De les gaat echter nog verder.
Ze zegt dat vrijwel alle conflicten voortkomen uit één fundamentele vergissing:
Het geloof dat wij van elkaar gescheiden zijn.
Zolang die overtuiging aanwezig is, blijven we vijanden zoeken.
Want het ego leeft van verschillen.
Liefde leeft van herkenning.
De visie van Christus
De visie van Christus heeft niets te maken met religieuze dogma's.
Het is een manier van kijken.
Een manier van zien voorbij gedrag, persoonlijkheid, fouten en geschiedenis.
Niet blind voor menselijke tekortkomingen.
Maar wel bewust van een diepere werkelijkheid.
De visie van Christus kijkt door de vorm heen naar de essentie.
Zij ziet niet alleen een lichaam.
Niet alleen een karakter.
Niet alleen een verzameling eigenschappen.
Zij ziet het onveranderlijke bewustzijn achter de vorm.
De onschuld achter de vergissing.
De liefde achter de angst.
Non dualistische duiding
In vrijwel alle grote non dualistische tradities vinden we dezelfde waarheid terug.
Advaita Vedanta
In de Advaita Vedanta is het individuele zelf, het Atman, uiteindelijk identiek aan het absolute bewustzijn, Brahman.
Wanneer jij de ander ontmoet, ontmoet je feitelijk een andere uitdrukking van hetzelfde bewustzijn.
Wat jij in de ander veroordeelt, veroordeel je uiteindelijk in jezelf.
Wat jij in de ander eert, eer je eveneens in jezelf.
Zenboeddhisme
Zen spreekt niet over een afzonderlijke ziel, maar over de leegte van een afgescheiden identiteit, Sunyata.
Wanneer het idee van een afzonderlijk "ik" wegvalt, verdwijnt ook de fundamentele scheiding tussen zelf en ander.
De ander wordt geen object meer, maar een uitdrukking van hetzelfde leven.
Taoïsme
Het Taoïsme leert dat alle vormen ontstaan uit de Tao.
Wanneer we ons verzetten tegen anderen, verzetten we ons tegen de natuurlijke stroom van het leven zelf.
De wijze ziet achter alle verschillen dezelfde bron.
Soefisme
Binnen het soefisme wordt gesproken over de goddelijke Geliefde die zich in alle mensen openbaart.
Elke ontmoeting is uiteindelijk een ontmoeting met God.
De bekende soefi-meester Jalal ad-Din Rumi schreef herhaaldelijk dat wij achter de vormen dezelfde Liefde ontmoeten.
Christelijke mystiek
De christelijke mystici spraken over de Christus in ieder mens.
Niet als persoonlijkheid.
Niet als ego.
Maar als goddelijke aanwezigheid.
Dat is precies waar deze les naar verwijst.
Wat betekent dit voor leiders, ondernemers en salesprofessionals?
Hier wordt de les bijzonder praktisch.
In organisaties ontstaan conflicten zelden door feiten.
Ze ontstaan meestal door interpretaties.
Door aannames.
Door projecties.
Door verhalen die mensen maken over elkaar.
Een manager die een medewerker als probleem ziet, gaat zich naar dat beeld gedragen.
Een verkoper die een klant als lastig ziet, creëert vaak onbewust spanning.
Een ondernemer die concurrenten als bedreiging ziet, gaat handelen vanuit angst.
De les nodigt uit tot een andere vraag:
"Wat gebeurt er als ik deze persoon zie zonder mijn verhaal eroverheen?"
Dat betekent niet dat je naïef wordt.
Het betekent niet dat je geen grenzen stelt.
Het betekent dat je eerst kijkt vanuit helderheid in plaats van vanuit angst.
De beste leiders zien voorbij gedrag naar potentieel.
De beste coaches zien voorbij weerstand naar de behoefte die eronder ligt.
De beste verkopers zien voorbij bezwaren naar de mens achter de klant.
Dat is de praktische toepassing van de visie van Christus.
Een oefening voor vandaag
Kies één persoon met wie je moeite hebt.
Misschien een collega.
Een klant.
Een leidinggevende.
Een familielid.
Zie zijn of haar gezicht voor je.
En spreek langzaam:
"Geef me jouw zegen, heilige Zoon van God. Ik wil je met de ogen van Christus aanschouwen, en mijn volmaakte zondeloosheid in jou zien."
Voel vervolgens wat er gebeurt.
Niet in de ander.
Maar in jezelf.
Want de werkelijke bevrijding van deze les is dat je ontdekt dat jouw vrede nooit afhankelijk was van het gedrag van de ander.
De ander was altijd al een spiegel die jou uitnodigde om jezelf opnieuw te herkennen.
Kernboodschap van les 161:
Iedere keer dat je een ander ontmoet, krijg je de keuze tussen angst en liefde, tussen projectie en herkenning, tussen afscheiding en eenheid. Zie je een vijand, dan versterk je het ego. Zie je de Christus, het Atman, de Boeddhanatuur, de Geliefde of de goddelijke aanwezigheid in de ander, dan herinner je je weer wie jij zelf bent.
bodmamu
Reactie plaatsen
Reacties