159 Ik geef wonderen die ik ontvangen heb.

Gepubliceerd op 8 juni 2026 om 05:53

Deze les draait om een fundamenteel principe dat niet alleen in Een Cursus in Wonderen voorkomt, maar ook terug te vinden is in vrijwel alle non dualistische en spirituele tradities:

Je ontdekt pas werkelijk wat je bent en wat je hebt ontvangen door het te delen.

De wereld leert ons het tegenovergestelde. Zij zegt dat bezit ontstaat door vast te houden. Dat je iets voor jezelf moet bewaren om het niet kwijt te raken. Liefde, aandacht, geld, erkenning, kennis, succes, invloed. Alles lijkt schaars.

Deze les stelt een radicaal andere visie voor.

Je weet dat je liefde hebt ontvangen wanneer je liefde geeft.
Je weet dat je vergeving hebt ontvangen wanneer je vergeeft.
Je weet dat je vrede kent wanneer je vrede uitstraalt.
Je weet dat je heel bent wanneer je anderen niet langer als afgescheiden van jezelf ziet.

Wat je deelt, bevestigt wat je in jezelf hebt herkend.

Een psychologische benadering

Vanuit de moderne psychologie herkennen we dit principe ook.

Iemand die werkelijk zelfvertrouwen heeft, hoeft dat niet voortdurend te bewijzen.
Iemand die zich geliefd voelt, kan gemakkelijker liefde geven.
Iemand die innerlijke rust kent, brengt rust in gesprekken, relaties en conflicten.

Wat je van binnen ervaart, stroomt vanzelf naar buiten.

Wanneer je merkt dat je moeite hebt om vergeving te schenken, kan dat een aanwijzing zijn dat er nog delen van jezelf zijn die wachten op vergeving.

Wanneer je merkt dat je weinig vertrouwen kunt geven, onderzoek dan of je jezelf wel vertrouwt.

De buitenwereld wordt zo een spiegel van wat er zich binnen afspeelt.

De visie van Christus

De term "Christus" roept soms weerstand op omdat mensen deze automatisch verbinden met religie.

In de context van de cursus verwijst Christus niet naar een persoon, maar naar een staat van bewustzijn.

Het is de manier van kijken die voorbij het ego kijkt.

Een blik die niet focust op fouten, rollen, gedrag of verleden, maar op de essentie van wie iemand werkelijk is.

In zen zouden we spreken over de oorspronkelijke natuur.
In Advaita over het Zelf.
In het taoïsme over de Tao die door alle vormen heen stroomt.
In het christendom over het beeld van God in ieder mens.

De woorden verschillen, de richting is dezelfde.

De visie van Christus ziet geen afgescheiden individuen, maar één gedeeld bewustzijn dat zich tijdelijk via verschillende vormen uitdrukt.

De schatkamer van bewustzijn

Een prachtig beeld in deze les is dat van de schatkamer.

Volgens het ego leven we voortdurend vanuit tekort.

Niet genoeg tijd.
Niet genoeg liefde.
Niet genoeg geld.
Niet genoeg erkenning.
Niet genoeg zekerheid.

De Heilige Geest wijst volgens de cursus naar een innerlijke schatkamer waarin alles al aanwezig is.

Dat betekent niet dat alle uiterlijke omstandigheden perfect zijn.

Het betekent dat de bron van vrede, liefde, wijsheid, vertrouwen en vreugde niet buiten ons ligt.

Meditatie, contemplatie en zelfonderzoek helpen ons om deze schatkamer opnieuw te ontdekken.

Niet door iets nieuws toe te voegen.

Maar door te stoppen met zoeken buiten onszelf.

Voor leiders, ondernemers en professionals

Deze les bevat ook een belangrijke les voor leiderschap.

Veel mensen proberen eerst succesvol genoeg te worden om daarna te kunnen bijdragen.

De cursus draait dat om.

Bijdragen is juist de weg naar vervulling.

Een leider die vertrouwen geeft, creëert vertrouwen.
Een ondernemer die waarde deelt, creëert waarde.
Een coach die aandacht schenkt, verdiept zijn eigen vermogen tot luisteren.
Een verkoper die oprecht wil helpen, ervaart vaak meer voldoening én betere resultaten.

Wat je geeft, wordt versterkt in jezelf.

Niet omdat het een truc is.

Maar omdat geven en ontvangen uiteindelijk dezelfde beweging blijken te zijn.

Van bodmamu

Misschien is de belangrijkste uitnodiging van deze les wel deze:

Stop met wachten tot je denkt dat je ver genoeg bent.

Je hoeft niet eerst volledig verlicht, genezen of perfect te zijn.

De wonderen die je kunt geven zijn vaak heel eenvoudig.

Een luisterend oor.
Een vriendelijk woord.
Een moment van oprechte aandacht.
Een vergeving.
Een glimlach.
Een oordeel dat je loslaat.

Iedere keer dat je dat doet, bevestig je voor jezelf wat altijd al aanwezig was.

Zoals de les zegt: de schatkamer staat open.

Je hoeft haar niet te vullen.

Je hoeft alleen binnen te gaan en te delen wat daar al op je wacht.

"Ik geef de wonderen die ik ontvangen heb."

Vandaag kun je jezelf afvragen:

Welke kwaliteit, liefde, wijsheid of vrede heb ik misschien al ontvangen, maar houd ik nog voor mezelf? En hoe zou mijn dag eruitzien als ik die vandaag bewust zou delen?

bodmamu

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.