166 De rijkdom die je al in je draagt
Deze les raakt aan een van de diepste overtuigingen die veel mensen met zich meedragen. De overtuiging dat er iets ontbreekt. Dat we nog niet goed genoeg zijn. Dat we eerst iets moeten bereiken, verdienen of bewijzen voordat we werkelijk gelukkig, veilig of compleet kunnen zijn.
Een Cursus in Wonderen zegt precies het tegenovergestelde.
Alles is jou al gegeven.
Niet omdat je daar hard voor gewerkt hebt.
Niet omdat je het verdiend hebt.
Niet omdat je spiritueel genoeg bent.
Maar omdat het jouw natuur is.
De les zegt dat God Zijn vertrouwen volledig in jou heeft gelegd. Er is niets achtergehouden. Liefde, vrede, wijsheid, kracht, creativiteit, vergeving en vreugde zijn geen beloningen die je ooit nog zult ontvangen. Het zijn gaven die al in jou aanwezig zijn.
Waarom ervaren we dat dan niet?
Omdat we ons zijn gaan identificeren met een kleiner verhaal over onszelf.
We geloven dat we het kwetsbare ik zijn. Het ik dat tekortschiet. Het ik dat moet vechten voor erkenning. Het ik dat zich moet verdedigen. Het ik dat bang is om afgewezen te worden.
Dat is wat de Cursus het ego noemt.
De tragiek is niet dat dit kleine zelf bestaat. De tragiek is dat we denken dat dit alles is wat we zijn.
De les beschrijft dat beeld prachtig. Een vermoeide reiziger, met versleten kleding en bloedende voeten, die denkt arm en alleen te zijn, terwijl hij een onvoorstelbare schat met zich meedraagt zonder het te beseffen.
Dat beeld herkennen we allemaal.
Misschien heb je het gevoeld toen je dacht dat je niet succesvol genoeg was.
Toen je jezelf veroordeelde na een fout.
Toen je erkenning zocht bij anderen.
Toen je dacht dat geluk nog ergens in de toekomst lag.
En toch zegt deze les:
Je bent nooit alleen geweest.
De aanraking van Christus, het bewustzijn van liefde en waarheid in jou, is altijd aanwezig geweest.
Niet als een buitenstaande redder.
Maar als herinnering aan wie je werkelijk bent.
De non dualistische betekenis
In het zenboeddhisme spreekt men over je oorspronkelijke gezicht. Wie was je voordat je jezelf allerlei verhalen ging vertellen?
In de Advaita Vedanta is er het inzicht dat Atman en Brahman één zijn. Je diepste Zelf is niet afgescheiden van de Bron waaruit alles voortkomt.
In het taoïsme ben je nooit buiten de Tao gevallen. Alleen het denken creëert het gevoel van afgescheidenheid.
Binnen het soefisme leeft het verlangen om thuis te komen bij de Geliefde, om te ontdekken dat de afstand tussen zoeker en Gezochte nooit werkelijk heeft bestaan.
De gnostische traditie spreekt over herinnering. Niet iets nieuws leren, maar ontwaken uit vergetelheid.
En ook binnen het christendom klinkt dit door. Jezus zegt dat het Koninkrijk van God binnenin je is.
Steeds weer dezelfde uitnodiging:
Je bent niet geworden wie je dacht te zijn.
Je bent vergeten wie je altijd al was.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Misschien is dit juist voor mensen met verantwoordelijkheid een confronterende les.
Veel professionals bouwen hun identiteit op prestaties.
Ik ben mijn omzet.
Ik ben mijn functie.
Ik ben mijn reputatie.
Ik ben mijn resultaten.
Daar zit kracht in, maar ook kwetsbaarheid.
Want wat gebeurt er als de cijfers tegenvallen?
Als een klant afhaakt?
Als je kritiek krijgt?
Als je fouten maakt?
Dan lijkt het alsof jouw waarde afneemt.
Deze les nodigt uit tot een fundamenteel andere basis.
Je bent niet waardevol vanwege wat je presteert.
Vanuit jouw waarde kun je presteren.
Dat verandert alles.
Je hoeft minder te bewijzen.
Je kunt vrijer luisteren.
Je hoeft minder defensief te reageren.
Je kunt fouten erkennen zonder jezelf af te wijzen.
Je kunt anderen helpen zonder jezelf leeg te geven.
Voor coaches en trainers ligt hier een bijzondere verantwoordelijkheid.
De les zegt dat de gaven die jij ontvangt niet alleen voor jou zijn.
Innerlijke rust.
Vertrouwen.
Vergeving.
Helderheid.
Ze willen door jou heen gedeeld worden.
Niet door anderen te redden.
Maar door een levend voorbeeld te zijn.
Mensen leren niet alleen van wat je zegt.
Ze leren vooral van wie jij bent.
Van jouw aanwezigheid.
Van jouw kalmte tijdens spanning.
Van jouw vermogen om verantwoordelijkheid te nemen.
Van jouw vertrouwen wanneer anderen angstig zijn.
Dan wordt jouw leven zelf het onderwijs.
Praktische reflectie
Vraag jezelf vandaag eens af:
-
Welke gaven ontken ik in mijzelf?
-
Waar leef ik nog vanuit het verhaal van tekort?
-
Welke kwaliteiten bezit ik al, maar wacht ik nog op toestemming om ze te gebruiken?
-
Hoe kan ik vandaag iemand laten ervaren dat hij of zij niet alleen is?
-
Hoe kan ik vanuit overvloed geven, in plaats van vanuit bewijsdrang?
Misschien hoef je niet méér te worden.
Misschien hoef je alleen te stoppen met geloven dat je minder bent dan je werkelijk bent.
De kern van deze les is eenvoudig en radicaal:
Je bent rijker dan je denkt. Je bent geliefder dan je gelooft. Je bent krachtiger dan je vreest. Alles wat wezenlijk is, is jou al toevertrouwd.
En de mooiste manier om daarvoor dankbaar te zijn, is door die rijkdom zichtbaar te maken in de wereld, door hoe je leeft, liefhebt en anderen ontmoet.
bodmamu