Soms zoeken we jarenlang naar rust, geluk, liefde en vervulling. We proberen het te vinden in prestaties, relaties, bezit, erkenning, status of controle. En hoewel al die dingen waarde kunnen hebben, blijft er vaak een subtiel gevoel bestaan dat er nog iets ontbreekt. Alsof we nog niet helemaal thuis zijn.
Deze les zegt iets radicaals. Wat jij werkelijk zoekt, ontbreekt niet. Het is nooit weggeweest. Alleen jouw aandacht is ervan afgedwaald.
De titel van deze les, "Laat mijn denkgeest de Gedachte van God niet afwijzen", nodigt uit om te onderzoeken hoe vaak we ons afsluiten voor wat ons eigenlijk voortdurend wordt aangeboden. Niet omdat we slecht zijn of iets verkeerd doen, maar omdat we gewend zijn geraakt aan een manier van kijken die gebaseerd is op angst, tekort en afgescheidenheid.
Volgens Een Cursus in Wonderen is de wereld zoals wij die ervaren niet de uiteindelijke werkelijkheid. Onze overtuigingen over verlies, strijd, dood en tekort functioneren als een sluier. Ze maken dat we vergeten wie we werkelijk zijn. Niet omdat de waarheid verdwenen is, maar omdat we ervoor gekozen hebben haar niet te zien.
De les stelt een eenvoudige maar confronterende vraag: wat houdt jou tegen om vrede te ervaren? Het antwoord is niet de buitenwereld. Het zijn niet andere mensen. Het zijn niet de omstandigheden. Het is onze eigen afwijzing van de liefdevolle werkelijkheid die altijd aanwezig is.
De Gedachte van God staat voor onze ware natuur. Voor het besef dat wij voortkomen uit liefde en ermee verbonden blijven. We kunnen haar niet verliezen. We kunnen haar alleen tijdelijk vergeten.
Dat is hoopvol. Want wat nooit verloren is gegaan, hoeft niet teruggevonden te worden. Het hoeft alleen erkend te worden.
Vanuit non dualistische tradities
Deze les sluit opvallend nauw aan bij veel oude wijsheidstradities.
Binnen het Advaita Vedanta wordt gesproken over Atman en Brahman. Atman is het diepste Zelf, Brahman de absolute werkelijkheid. Het inzicht luidt: Tat Tvam Asi, "Dat ben jij". Het probleem is niet dat wij afgesneden zijn van het Goddelijke, maar dat Maya, de sluier van vergissing, ons doet geloven dat wij afzonderlijke individuen zijn.
In het Zenboeddhisme wordt gezegd dat wij onze oorspronkelijke natuur nooit zijn kwijtgeraakt. We zijn als iemand die een bril zoekt die al op zijn neus staat. Door stilte en directe aandacht wordt zichtbaar wat er altijd al was.
Binnen het Mahayana boeddhisme verwijst Boeddhanatuur naar het inherente ontwaken dat in ieder mens aanwezig is. Niet iets dat ontwikkeld moet worden, maar iets dat onthuld wordt wanneer de identificatie met gedachten afneemt.
Het taoïsme spreekt over het Tao, de natuurlijke stroom van het leven. Lijden ontstaat wanneer wij ons verzetten tegen wat is. Vrede ontstaat wanneer wij terugkeren naar eenvoud en afstemming.
In de christelijke mystiek vinden we woorden als: "Het Koninkrijk van God is binnen in u." De hemel is dan niet slechts een toekomstige bestemming, maar een levende werkelijkheid die hier en nu ervaren kan worden.
Ook binnen het soefisme wordt gesproken over de Geliefde die dichterbij is dan de halsslagader. De zoeker ontdekt uiteindelijk dat hij zocht naar Degene die hem altijd al droeg.
Ondanks verschillen in taal wijzen al deze tradities in dezelfde richting. Niet méér worden, maar herinneren wie je bent.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Ook in het professionele leven wijzen we vaak af wat we het meest verlangen.
We verlangen naar rust, maar vullen onze agenda tot de rand.
We verlangen naar verbinding, maar beschermen ons achter rollen en maskers.
We verlangen naar voldoening, maar stellen die afhankelijk van het behalen van steeds nieuwe doelen.
Deze les nodigt uit tot een andere vraag:
Welke overtuiging maakt dat ik niet ontvang wat er eigenlijk al beschikbaar is?
Misschien is dat de overtuiging dat je eerst succesvol moet zijn voordat je jezelf waardevol mag vinden.
Misschien dat je altijd sterk moet zijn.
Misschien dat je geen fouten mag maken.
Misschien dat rust gelijkstaat aan luiheid.
Als coach kun je mensen helpen deze diepere afwijzingen te onderzoeken. Niet door problemen op te lossen, maar door zichtbaar te maken welke verhalen iemand vertelt die hem afgescheiden houden van zijn natuurlijke kwaliteiten zoals liefde, creativiteit, vertrouwen en innerlijke wijsheid.
Bewust leiderschap ontstaat wanneer iemand niet langer vanuit tekort opereert, maar vanuit overvloed. Vanuit de erkenning dat zijn waarde niet afhankelijk is van prestaties.
Vanuit die plek ontstaat een ander soort aanwezigheid. Minder controle, meer vertrouwen. Minder verdediging, meer openheid. Minder angst, meer helderheid.
Praktische oefening voor vandaag
Neem vandaag een paar momenten stilte.
Sluit je ogen en vraag jezelf af:
Welke liefde, vrede of vreugde wijs ik af omdat ik denk dat ik die eerst moet verdienen?
Voel vervolgens de volgende gedachte:
Ik hoef niet te bewijzen dat ik waardig ben. Ik hoef alleen te ontvangen wat mij al gegeven is.
Laat die woorden even rusten.
Misschien geloof je ze nog niet helemaal. Dat hoeft ook niet.
Deze les zegt immers dat volledige zekerheid niet nodig is. Alleen bereidheid.
Een kleine opening is genoeg.
Want achter iedere twijfel blijft de liefde aanwezig.
Achter iedere angst blijft vrede bestaan.
En achter iedere droom van afgescheidenheid rust nog steeds de Gedachte van God, wachtend op jouw eenvoudige bereidheid om haar niet langer af te wijzen.
Reflectievraag
Wat zou er vandaag veranderen als je stopt met zoeken naar wat ontbreekt en begint te ontvangen wat er altijd al is?
bodmamu
Reactie plaatsen
Reacties