Deze les is verrassend praktisch. Ze gaat niet over verheven spirituele ideeën die ver van het dagelijks leven afstaan. Ze stelt een confronterende vraag die ieder mens zichzelf regelmatig kan stellen:
Waar geef ik werkelijk waarde aan?
Waar besteed ik mijn aandacht aan?
Waar maak ik me druk om?
Waar offer ik mijn rust voor op?
Waar denk ik gelukkig van te worden?
Volgens Een Cursus in Wonderen ligt daar de kern van ons lijden. Niet omdat we slechte mensen zijn, maar omdat we voortdurend waarde toekennen aan zaken die ons uiteindelijk niet kunnen geven waar we werkelijk naar verlangen.
We vragen niet te veel van het leven, maar te weinig
Dat klinkt paradoxaal.
Veel mensen denken dat spiritualiteit betekent dat je je verlangens moet opgeven. Alsof je tevreden moet zijn met minder. Maar deze les zegt juist het tegenovergestelde:
Je verlangt niet te veel. Je verlangt te weinig.
Je zoekt liefde in waardering.
Je zoekt veiligheid in bezit.
Je zoekt eigenwaarde in status.
Je zoekt geluk in prestaties.
Je zoekt rust in controle.
Allemaal begrijpelijke menselijke neigingen. Maar ze leveren uiteindelijk niet op wat ze beloven.
De cursus zegt niet dat geld, succes of mooie spullen verkeerd zijn. Het probleem ontstaat wanneer wij geloven dat ze ons blijvende vervulling zullen geven.
Dan vragen we om kruimels terwijl het hele brood beschikbaar is.
Het criterium van werkelijke waarde
De les geeft een aantal eenvoudige vragen waarmee je iedere keuze kunt onderzoeken.
1. Is het blijvend?
Wat werkelijk waardevol is, verdwijnt niet.
Liefde verdwijnt niet.
Vrede verdwijnt niet.
Bewustzijn verdwijnt niet.
Compassie verdwijnt niet.
Maar schoonheid vervaagt.
Bezittingen slijten.
Status verandert.
Lichamelijke omstandigheden wisselen voortdurend.
Wanneer je identiteit bouwt op wat tijdelijk is, ontstaat angst. Want alles wat tijdelijk is, kan verloren gaan.
Dat betekent niet dat je er niet van mag genieten. Alleen dat je er geen ultieme waarde aan hoeft toe te kennen.
2. Gaat het ten koste van een ander?
Als jouw winst afhankelijk is van het verlies van iemand anders, dan is het geen werkelijke winst.
Wanneer jij denkt dat je alleen kunt slagen als een ander tekortkomt, leef je vanuit schaarste.
De cursus stelt dat geven en ontvangen uiteindelijk hetzelfde zijn. Door liefde te geven, ervaar je liefde. Door vergeving te schenken, ontdek je vergeving in jezelf.
Werkelijke overvloed sluit niemand uit.
3. Brengt deze keuze schuld?
Dit is misschien het meest confronterende criterium.
Voel je schuld over een keuze?
Voel je dat je jezelf moet verdedigen?
Voel je innerlijke spanning?
Dan heb je waarschijnlijk gekozen vanuit angst, behoefte aan bevestiging of het ego.
De stem van liefde laat misschien niet altijd gemak voelen, maar wel innerlijke helderheid.
De grote vergissing van het ego
Het ego belooft:
"Als je dit bereikt, ben je eindelijk gelukkig."
Nog meer erkenning.
Nog meer controle.
Nog meer zekerheid.
Nog meer succes.
Maar zodra het doel bereikt is, verschuift de finishlijn.
Er moet weer iets bijkomen.
Het ego leeft van tekort.
Het zegt:
"Je bent nog niet genoeg."
Liefde zegt:
"Je bent al heel."
Het ego zegt:
"Bewijs jezelf."
Liefde zegt:
"Ontspan in wat je bent."
Non dualistische duiding
In de Advaita Vedanta wordt dit mechanisme verklaard door Maya, de sluier van illusie. We verwarren het vergankelijke met het eeuwige. We zoeken vervulling in objecten terwijl onze ware natuur, Atman, altijd al één is met Brahman, het absolute bewustzijn.
In het Zenboeddhisme ontstaat lijden door gehechtheid. We proberen vast te houden wat voortdurend verandert. Vrijheid ontstaat wanneer we de dingen laten komen en gaan zonder onze identiteit eraan op te hangen.
In het Taoïsme raakt de mens uit evenwicht wanneer hij het natuurlijke verloop van het leven probeert te beheersen. De Tao nodigt uit tot eenvoud en vertrouwen in plaats van voortdurende inspanning.
Binnen de Soefi traditie spreekt men over het sterven van het kleine zelf. Niet het ego met zijn verlangens staat centraal, maar het openen van het hart voor de Liefde die altijd aanwezig is.
Ook binnen het christendom klinkt dezelfde uitnodiging:
"Verzamel geen schatten op aarde, waar mot en roest ze aantasten, maar verzamel schatten in de hemel."
Niet als afwijzing van het aardse, maar als herinnering aan wat werkelijk blijvend is.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Juist in de zakelijke wereld is deze les uiterst relevant.
Hoeveel keuzes worden gemaakt vanuit angst?
Angst om niet goed genoeg te zijn.
Angst om klanten te verliezen.
Angst om status kwijt te raken.
Angst voor afwijzing.
Angst om niet succesvol genoeg te lijken.
Deze les nodigt uit om voor iedere belangrijke beslissing stil te staan en jezelf af te vragen:
Draagt deze keuze bij aan duurzame waarde?
Komt deze keuze voort uit liefde of uit angst?
Wordt iemand hierdoor tekortgedaan?
Kan ik hier innerlijk vrede bij voelen?
Een leider die vanuit deze vragen handelt, creëert vertrouwen.
Een verkoper die niet uitsluitend jaagt op omzet, maar op echte waarde voor de klant, bouwt duurzame relaties.
Een coach die niet werkt vanuit de behoefte om belangrijk gevonden te worden, maar vanuit oprechte dienstbaarheid, raakt mensen werkelijk.
De paradox is dat juist deze houding vaak leidt tot meer succes, omdat authenticiteit voelbaar is.
Praktische oefening
Neem vandaag een paar momenten om jezelf af te vragen:
Waar geef ik momenteel veel waarde aan?
Is dit blijvend?
Brengt het mij en anderen werkelijk iets goeds?
Voel ik hierbij innerlijke vrede?
Of probeer ik via deze keuze een gevoel van tekort op te lossen?
Sluit vervolgens je ogen en herhaal langzaam:
Ik zal geen waarde geven aan wat geen enkele waarde heeft.
Alleen wat werkelijk waardevol is, zoek ik.
Want alleen dat wens ik te vinden.
Misschien ontdek je dan dat wat je werkelijk zoekt nooit buiten jezelf verborgen heeft gelegen.
Het was er altijd al, stil aanwezig onder alle afleidingen, wachtend tot jij ophoudt waarde toe te kennen aan wat je nooit werkelijk kon vervullen.
Ik zal geen waarde geven aan wat geen enkele waarde heeft, want mij behoort het waardevolle toe.
bodmamu