De kern van deze les is zowel eenvoudig als radicaal: wat jij aan een ander geeft, geef je uiteindelijk aan jezelf. Niet omdat het universum een soort moreel puntensysteem hanteert, maar omdat er in werkelijkheid geen afgescheidenheid bestaat.
Het ego begrijpt dit niet. Het ego leeft vanuit de overtuiging dat jij een afzonderlijk individu bent, los van anderen. Vanuit die gedachte lijkt geven een verlies. Als jij vergeeft, geef jij iets weg. Als jij liefde schenkt, houd jij minder over. Als jij begrip toont, profiteert de ander daarvan en niet jijzelf.
Deze les keert dat hele denksysteem om.
De vergissing van afgescheidenheid
Wij ervaren onszelf meestal als afzonderlijke personen. Jij bent jij en de ander is de ander. Zijn gedrag raakt jou misschien, maar zijn innerlijke wereld staat los van die van jou.
Vanuit die overtuiging ontstaat oordeel.
"Jij hebt iets verkeerd gedaan."
"Ik ben degene die beslist of jij mijn vergeving verdient."
"Ik ben de goede partij."
Vergeving wordt dan een soort liefdadigheid vanuit een verheven positie. Je vergeeft iemand die eigenlijk straf verdient. In die vorm blijft er ongelijkheid bestaan. Jij bent de gever en de ander de ontvanger.
Volgens Een Cursus in Wonderen is dat geen werkelijke vergeving.
Werkelijke vergeving ontstaat wanneer je inziet dat wat jij in de ander veroordeelt, voortkomt uit hetzelfde vergissende denken waarin jijzelf gevangen zit. Het is het loslaten van het geloof in afgescheidenheid.
Wanneer jij een ander bevrijdt uit jouw oordeel, bevrijd jij tegelijkertijd jezelf.
Wat je geeft, versterk je in jezelf
Dit principe zie je voortdurend terug in het dagelijks leven.
Wanneer je irritatie verspreidt, wordt jouw eigen innerlijke wereld gevuld met irritatie.
Wanneer je vriendelijkheid geeft, ervaar je zelf meer zachtheid.
Wanneer je vertrouwen schenkt, groeit vertrouwen in jezelf.
Wanneer je iemand veroordeelt, verstevig je het idee dat ook jij veroordeeld kunt worden.
Je geeft niet alleen iets aan een ander. Je oefent een innerlijke staat in jezelf.
Wat jij uitdeelt, wordt jouw ervaring.
Non dualiteit en de eenheid van bewustzijn
Binnen het zenboeddhisme wordt gesproken over het verdwijnen van het onderscheid tussen zelf en ander. Er is geen vast afgescheiden zelf dat tegenover de wereld staat. Vanuit het inzicht in Sunyata, leegte, ontstaat spontaan mededogen.
Binnen de Advaita Vedanta is het uitgangspunt dat Atman en Brahman één zijn. Hetzelfde bewustzijn kijkt door alle ogen. Wie een ander liefheeft, heeft zichzelf lief. Wie een ander schaadt, schaadt uiteindelijk zichzelf.
Het taoïsme spreekt over leven in overeenstemming met de Tao, waarin tegenstellingen hun scherpe grenzen verliezen. Geven en ontvangen blijken delen van dezelfde beweging.
Binnen het christendom klinkt dezelfde waarheid door in Jezus' woorden:
"Wat gij voor de geringsten der Mijnen hebt gedaan, hebt gij voor Mij gedaan."
En:
"Heb uw naaste lief als uzelf."
Niet omdat het een morele opdracht is, maar omdat er op een dieper niveau geen werkelijke scheiding bestaat tussen jou en je naaste.
Ook in het soefisme wordt gesproken over de Ene Geliefde die zich in alle vormen openbaart. Liefde voor de ander is liefde voor God.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les heeft enorme praktische waarde.
Een leidinggevende die voortdurend wantrouwen uitstraalt, creëert een cultuur van wantrouwen en leeft zelf in voortdurende spanning.
Een salesprofessional die klanten vooral ziet als middelen om targets te behalen, versterkt onbewust een gevoel van tekort en competitie in zichzelf.
Een coach die werkelijk aanwezig luistert zonder oordeel, verdiept tegelijkertijd zijn eigen vermogen tot aanwezigheid.
De vraag wordt daarom niet alleen:
"Hoe behandel ik de ander?"
Maar:
"Welke innerlijke kwaliteit versterk ik in mezelf door de manier waarop ik met anderen omga?"
Iedere interactie is een oefening.
Iedere vergadering.
Iedere klantafspraak.
Iedere moeilijke medewerker.
Iedere discussie thuis.
Wat jij daar geeft, ontvang jij tegelijkertijd.
Dat betekent niet dat je grenzeloos moet worden of alles moet accepteren. Heldere grenzen kunnen juist een vorm van liefde zijn. Maar zelfs grenzen kunnen gesteld worden vanuit respect in plaats van veroordeling.
Praktische toepassing voor vandaag
Sta vandaag een paar keer stil bij jezelf en vraag:
-
Wat ben ik op dit moment aan het uitdelen?
-
Welk gevoel versterk ik hierdoor in mezelf?
-
Als geven ontvangen is, wat wil ik dan werkelijk ontvangen?
Kies vervolgens bewust voor één kwaliteit die je vandaag wilt schenken.
Geduld.
Aandacht.
Vertrouwen.
Vriendelijkheid.
Vergeving.
Niet omdat de ander het verdient of niet verdient, maar omdat jij wilt leven vanuit die werkelijkheid.
Meditatie
Sluit je ogen.
Breng je aandacht naar je ademhaling.
Laat iemand in gedachten verschijnen met wie je moeite hebt, of iemand die jouw geduld op de proef stelt.
Merk op welke oordelen er leven.
En zeg dan rustig tegen jezelf:
Al wat ik geef, is aan mijzelf gegeven.
Voel hoe iedere gedachte van vergeving ruimte opent in jouw eigen hart.
Voel hoe iedere gedachte van liefde eerst door jou heen stroomt voordat zij de ander bereikt.
Rust enkele ogenblikken in dat besef.
Er is uiteindelijk niets te verliezen door liefde te geven.
Er is alleen de herinnering aan wat je altijd al bent geweest.
Affirmatie voor vandaag
Al wat ik geef, is aan mijzelf gegeven. De hulp die ik nodig heb om dit te begrijpen is bij mij. Ik kies ervoor liefde, begrip en vergeving te schenken, omdat ik daarmee mijn eigen geest genees.
bodmamu