We denken vaak dat dankbaarheid ontstaat wanneer alles goed gaat. Wanneer doelen bereikt zijn, problemen opgelost zijn en het leven aan onze verwachtingen voldoet. Deze les draait dat om. Dankbaarheid is niet het gevolg van geluk. Dankbaarheid is een weg naar het herkennen van wat altijd al aanwezig is geweest.
De kern van deze les is eenvoudig: je bent veel rijker dan je denkt.
Niet rijk in bezit, status of prestaties, maar in wezen. Je bent niet verlaten. Je bent niet afgesneden van liefde. Je bent niet veroordeeld tot een leven waarin je alles alleen moet uitzoeken. Er is een diepere werkelijkheid die jou draagt, ondersteunt en voortdurend uitnodigt om je ware aard te herinneren.
De Cursus zegt dat je Vader je Zijn gaven heeft gegeven. In hedendaagse taal zou je kunnen zeggen dat het leven zelf je al heeft voorzien van alles wat wezenlijk is. Bewustzijn, liefde, creativiteit, compassie, veerkracht en het vermogen om te kiezen voor vrede. Alleen raken deze gaven vaak bedolven onder angst, schuldgevoelens, zelfkritiek en de overtuiging dat we tekortschieten.
Deze les nodigt je uit om stil te staan bij wat er al is, in plaats van voortdurend te focussen op wat ontbreekt.
Wat zijn die gaven eigenlijk?
De grootste gave is volgens Een Cursus in Wonderen jouw ware Identiteit.
Niet het beeld dat je van jezelf hebt gemaakt.
Niet je functie, leeftijd of verleden.
Niet je successen of mislukkingen.
Maar het Zelf dat heel is, liefdevol is en nooit werkelijk beschadigd kan worden.
De les zegt dat God jou niet aan jezelf heeft overgelaten. Dat betekent niet dat een externe macht af en toe ingrijpt. Het betekent dat jouw diepste wezen nooit gescheiden is geraakt van zijn bron. Wat je werkelijk bent, is onaantastbaar.
Dankbaarheid ontstaat wanneer je dat begint te herkennen.
De paradox van dankbaarheid
Vaak denken we:
"Als ik krijg wat ik verlang, zal ik dankbaar zijn."
De les zegt:
"Wees dankbaar en je zult ontdekken hoeveel je al ontvangen hebt."
Dankbaarheid verschuift je aandacht. Niet door pijn te ontkennen of moeilijkheden weg te poetsen, maar door te zien dat die niet het hele verhaal vormen.
Je kunt verdriet ervaren en toch dankbaar zijn.
Je kunt onzeker zijn en toch vertrouwen voelen.
Je kunt midden in verandering staan en toch ontdekken dat er iets in jou onveranderlijk aanwezig blijft.
De non dualistische duiding
In het zenboeddhisme spreekt men over je oorspronkelijke gezicht. Dat wat je was voordat alle verhalen over jezelf ontstonden. Dankbaarheid ontstaat wanneer je terugkeert naar die oorspronkelijke eenvoud.
In Advaita Vedanta wordt gesproken over Atman, het diepste Zelf, dat één is met Brahman, de ultieme werkelijkheid. Er hoeft niets toegevoegd te worden. Je bent al compleet. Dankbaarheid is het herkennen van deze volheid.
Het taoïsme leert dat het leven zich ontvouwt vanuit de Tao. Verzet maakt moe. Dankbaarheid brengt je terug in harmonie met wat er al stroomt.
Binnen het soefisme leeft het begrip shukr, dankbaarheid als een spirituele oefening. Niet alleen dankbaar zijn voor wat prettig is, maar ook voor datgene wat je wakker maakt voor de aanwezigheid van het Goddelijke.
In de christelijke mystiek wordt dankzegging gezien als een levenshouding. Niet omdat het leven altijd gemakkelijk is, maar omdat Gods genade voortdurend werkzaam is.
Al deze tradities wijzen uiteindelijk in dezelfde richting. De rijkdom die je zoekt bevindt zich niet buiten je. Zij wordt zichtbaar wanneer de sluier van afgescheidenheid dunner wordt.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Juist in de zakelijke wereld leven veel mensen vanuit het gevoel dat het nooit genoeg is.
Nog een target.
Nog een promotie.
Nog een certificaat.
Nog meer erkenning.
Er ontstaat een permanente gerichtheid op wat ontbreekt.
Deze les nodigt uit tot een andere vorm van leiderschap.
Een leider die dankbaarheid beoefent, ziet eerder wat er goed gaat. Hij erkent de kwaliteiten van anderen. Zij creëert psychologische veiligheid en vertrouwen. Teams waarin waardering wordt uitgesproken, blijken innovatiever, veerkrachtiger en meer betrokken.
Voor coaches en trainers is dit een belangrijke verschuiving. Niet uitsluitend focussen op wat iemand moet ontwikkelen, maar ook zichtbaar maken wat er al aanwezig is.
Vragen die je kunt stellen zijn:
-
Welke kwaliteiten bezit je al die je misschien onderschat?
-
Waar ben je het leven dankbaar voor, ondanks de uitdagingen?
-
Welke steun heb je ontvangen die je vaak vanzelfsprekend bent gaan vinden?
-
Wie ben je zonder het verhaal dat je tekortschiet?
-
Wat zou er veranderen als je vandaag leefde vanuit overvloed in plaats van schaarste?
Dankbaarheid wordt dan geen positieve truc, maar een oefening in realiteitszin. Je leert zien wat werkelijk beschikbaar is.
Praktische oefening voor vandaag
Neem vandaag twee momenten van vijftien minuten stilte.
Ga rustig zitten.
Adem een paar keer bewust in en uit.
Laat vervolgens de volgende woorden langzaam in jezelf klinken:
"Ik dank voor alles wat mij werkelijk gegeven is."
Denk niet alleen aan uiterlijke dingen.
Voel de dankbaarheid voor bewustzijn.
Voor adem.
Voor liefde die je hebt ontvangen.
Voor mensen die je gevormd hebben.
Voor de mogelijkheid om opnieuw te kiezen.
Voor het leven dat door jou heen stroomt.
En sluit af met de vraag:
Wat als er op dit moment al meer heelheid aanwezig is dan ik tot nu toe heb durven geloven?
Misschien ontdek je dan dat dankbaarheid niet iets is wat je maakt.
Het is iets wat vanzelf verschijnt wanneer je even ophoudt met zoeken naar wat ontbreekt.
Affirmatie voor vandaag
Ik dank voor de gaven die het leven mij heeft gegeven. Ik hoef niet eerst compleet te worden. Ik mag ontdekken dat ik het in wezen altijd al ben geweest.
bodmamu