Les 113 nodigt ons uit om een van de meest radicale ideeën van Een Cursus in Wonderen te onderzoeken. Niet het idee dat jij een afzonderlijk individu bent dat zijn weg probeert te vinden in een complexe wereld, maar dat jij in wezen één bent. Eén Zelf, onverdeeld, heel en onafscheidelijk verbonden met God en met alles wat leeft.
De les bestaat uit twee gedachten die elkaar aanvullen. De eerste herinnert je aan wie je werkelijk bent. De tweede laat zien vanwaar werkelijke verlossing komt.
(95) Ik ben één Zelf, verenigd met mijn Schepper
We ervaren onszelf meestal als losse individuen. We hebben een naam, een geschiedenis, voorkeuren, overtuigingen en een lichaam. Vanuit dat perspectief voelen we ons vaak afgescheiden. Van anderen, van het leven en soms zelfs van ons diepste zelf.
Deze les zegt dat die ervaring niet de uiteindelijke waarheid is.
Onder alle rollen die je speelt, onder alle verhalen die je over jezelf vertelt, bestaat een onveranderlijke kern. Dat Zelf is niet beschadigd door het verleden, niet bedreigd door omstandigheden en niet afhankelijk van erkenning van buitenaf.
Vanuit dat Zelf zijn sereniteit en vrede vanzelfsprekend. Niet omdat het leven altijd gemakkelijk is, maar omdat jouw diepste wezen onaantastbaar is.
Je hoeft geen heel mens te worden.
Je bent al heel.
Je hoeft geen eenheid te creëren.
Je mag je haar herinneren.
Wat betekent dit in hedendaagse taal?
Je bent meer dan je gedachten.
Je bent meer dan je emoties.
Je bent meer dan je successen en mislukkingen.
Je bent meer dan de rollen van ouder, partner, ondernemer, manager of medewerker.
Er is een stille aanwezigheid in jou die al deze ervaringen waarneemt. Die aanwezigheid verandert niet mee met de omstandigheden. Vanuit die aanwezigheid kun je het leven ontmoeten met meer rust, vertrouwen en mildheid.
De non dualistische duiding
Deze les sluit nauw aan bij verschillende wijsheidstradities.
Advaita Vedanta
In Advaita wordt gesproken over Atman, het ware Zelf, dat één is met Brahman, de ultieme werkelijkheid. De overtuiging dat wij afgescheiden individuen zijn wordt gezien als Maya, een sluier van vergissing.
Les 113 zegt in feite hetzelfde.
Jij bent niet het afgescheiden zelf dat denkt alleen te bestaan. Jij bent het ene Zelf dat nooit los heeft gestaan van de Bron.
Zenboeddhisme
Zen spreekt minder over een eeuwig Zelf, maar wijst op de directe ervaring voorbij het ego. Wanneer het voortdurend denken tot rust komt, blijft er open, heldere aanwezigheid over.
Daar verdwijnt het onderscheid tussen ik en ander.
De beroemde uitspraak van zenmeester Dogen luidt:
“Jezelf bestuderen is jezelf vergeten. Jezelf vergeten is verlicht worden door alle dingen.”
Taoïsme
Het Taoïsme spreekt over het Tao, de natuurlijke orde waarin alles met elkaar verbonden is. Lijden ontstaat wanneer we ons verzetten tegen deze stroom en denken dat wij een geïsoleerde entiteit zijn die alles moet controleren.
Werkelijke vrede ontstaat door weer mee te bewegen met het geheel.
Soefisme
Binnen het soefisme wordt gesproken over het verdwijnen van het afzonderlijke zelf in de liefde van God, ook wel fana genoemd. Wat overblijft is de ervaring dat er uiteindelijk slechts Eén is.
Christelijke mystiek
Mystici als Meister Eckhart beschreven een innerlijke geboorte waarin de ziel haar eenheid met God ontdekt. Niet als arrogante zelfverheffing, maar als diepe nederigheid en overgave.
“Het oog waarmee ik God zie, is hetzelfde oog waarmee God mij ziet.”
(96) Verlossing komt vanuit mijn ene Zelf
Wij zoeken verlossing vaak buiten onszelf.
Als ik die promotie krijg.
Als mijn partner verandert.
Als mijn gezondheid verbetert.
Als anderen mij begrijpen.
Als de omstandigheden gunstiger worden.
Deze les draait dat volledig om.
Werkelijke bevrijding ontstaat niet doordat de buitenwereld perfect wordt. Zij ontstaat doordat je je herinnert wie je bent.
De kennis daarvan leeft nog steeds in jouw denkgeest.
Onder angst ligt vertrouwen.
Onder schuld ligt onschuld.
Onder verwarring ligt helderheid.
Je hoeft niets nieuws te creëren. Je hoeft slechts op te houden jezelf te verwarren met wat je niet bent.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
In organisaties identificeren mensen zich vaak volledig met hun functie.
Ik bén directeur.
Ik bén verkoper.
Ik bén coach.
Ik bén ondernemer.
Maar zodra prestaties tegenvallen, ontstaat onzekerheid. Alsof onze waarde afhankelijk is van resultaten.
Deze les nodigt uit tot een andere vorm van leiderschap.
Leiderschap vanuit Zijn in plaats van alleen doen.
Wanneer je beseft dat jouw wezen niet afhankelijk is van prestaties, ontstaat er meer ontspanning. Je hoeft jezelf niet voortdurend te bewijzen. Daardoor kun je helderder luisteren, betere beslissingen nemen en authentieker aanwezig zijn.
Voor coaches biedt deze les een krachtige uitnodiging.
Zie niet alleen het probleem van degene tegenover je.
Zie ook zijn of haar heelheid.
Mensen zijn vaak vergeten wie ze ten diepste zijn. Coaching wordt dan geen reparatieproces, maar een proces van herinneren.
Niet: “Hoe maak ik jou compleet?”
Maar: “Hoe help ik jou ontdekken dat er al iets heel en wijs in jou aanwezig is?”
Praktische oefening voor vandaag
Neem enkele momenten stilte.
Voel je adem.
Merk gedachten op zonder erin mee te gaan.
Vraag jezelf vervolgens af:
Wie ben ik zonder mijn rol?
Wie ben ik zonder mijn zorgen?
Wie ben ik zonder mijn geschiedenis?
Rust daarna enkele ogenblikken in de stille aanwezigheid die overblijft.
Misschien ervaar je geen groot inzicht.
Misschien slechts een glimp van ruimte.
Dat is genoeg.
Want iedere keer dat je je herinnert dat je meer bent dan het verhaal over jezelf, zet je een stap terug naar de vrede die altijd al in jou aanwezig was.
Oefening van vandaag
Op het hele uur:
Ik ben één Zelf, verenigd met mijn Schepper.
Op het halve uur:
Verlossing komt vanuit mijn ene Zelf.
Laat deze woorden geen theorie blijven.
Laat ze een uitnodiging zijn om te leven vanuit heelheid in plaats van tekort, vanuit verbondenheid in plaats van afscheiding, en vanuit liefde in plaats van angst.
bodmamu