De kern van deze les is verrassend eenvoudig. Onder alle drukte, zorgen, gedachten, emoties en gebeurtenissen is er in jou een plek die onaangetast blijft. Een stille aanwezigheid die niet beschadigd raakt door wat er in de wereld gebeurt. Een vrede die niet afhankelijk is van omstandigheden. Die plaats noemt Een Cursus in Wonderen: God.
De les zegt niet dat er geen oorlogen zijn, geen ziekte, geen verlies of geen verdriet. Ze ontkent niet dat we die ervaringen hebben. Ze nodigt ons uit om te ontdekken dat er iets in ons is dat groter is dan al die ervaringen. Een diepere laag van onszelf die niet wordt meegesleurd door de voortdurende beweging van het leven.
“Ik rust in God” betekent daarom niet dat je je terugtrekt uit het leven. Het betekent dat je leert leven vanuit een fundament dat niet voortdurend heen en weer wordt geslingerd door angst, verwachtingen en oordelen.
Wat betekent dit in hedendaagse taal?
We brengen veel tijd door in een mentale storm.
We piekeren over de toekomst.
We herkauwen het verleden.
We proberen controle te houden.
We reageren op wat anderen zeggen of doen.
We raken uitgeput door het voortdurend oplossen van problemen die soms alleen in onze gedachten bestaan.
Deze les zegt:
Je hoeft niet voortdurend in die storm aanwezig te zijn.
Er is een plek in jezelf waar je kunt uitrusten.
Niet morgen.
Niet wanneer alles opgelost is.
Niet wanneer iedereen zich gedraagt zoals jij wilt.
Nu.
De rust waarover gesproken wordt, is geen emotionele verdoving. Het is helderheid. Het is het besef dat jouw diepste wezen niet bedreigd wordt door veranderende omstandigheden.
De psychologische betekenis
Ons zenuwstelsel staat vaak in een toestand van voortdurende paraatheid. We leven in de overlevingsstand. Alsof er elk moment gevaar dreigt.
Deze les nodigt uit tot een radicale verschuiving:
Van reageren naar aanwezig zijn.
Van controle naar vertrouwen.
Van identificatie met gedachten naar het waarnemen ervan.
Wanneer je zegt: “Ik rust in God”, geef je jezelf toestemming om even niet te vechten.
Niet tegen jezelf.
Niet tegen anderen.
Niet tegen het leven.
Juist vanuit die ontspanning ontstaat vaak meer wijsheid, creativiteit en daadkracht.
In het licht van non dualistische tradities
Zen
Zen spreekt over de oorspronkelijke natuur. De open, heldere geest die altijd aanwezig is. Gedachten komen en gaan zoals wolken aan de hemel, maar de hemel zelf blijft onaangetast.
Rusten in God lijkt sterk op rusten in wat zen soms “het ongeborene” noemt. Je hoeft niets te bereiken. Je hoeft alleen op te houden met voortdurend weg te rennen van wat al aanwezig is.
Advaita Vedanta
In Advaita is jouw ware natuur Atman, die niet verschillend is van Brahman, het absolute bewustzijn.
De persoonlijkheid kent onrust.
Het Zelf kent geen onrust.
“Ik rust in God” zou vertaald kunnen worden als:
Ik rust als het bewustzijn dat ik werkelijk ben.
Niet als de rol die ik speel.
Taoïsme
Het Taoïsme spreekt over wu wei, handelen zonder forceren.
Wanneer je rust in het Tao, ontstaat natuurlijk handelen. Je beweegt mee met het leven in plaats van er voortdurend tegenin te gaan.
De les nodigt uit om te stoppen met duwen tegen de rivier.
Soefisme
De soefi’s spreken over overgave aan de Geliefde.
De diepste rust ontstaat wanneer het ik ophoudt alles zelf te willen dragen en zich laat dragen door de Bron waaruit het voortkomt.
Christelijke mystiek
Mystici zoals Meister Eckhart spraken over de goddelijke grond van de ziel.
In die innerlijke stilte ontmoet de mens God niet als iets buiten zichzelf, maar als het diepste wezen van zijn bestaan.
“Wees stil en weet dat Ik God ben.”
Dat is precies de uitnodiging van deze les.
Wat betekent dit voor professionals, leiders, trainers en coaches?
Juist mensen met veel verantwoordelijkheid raken gemakkelijk verwijderd van hun innerlijke rust.
Er zijn targets.
Deadlines.
Teams.
Klanten.
Verwachtingen.
De neiging ontstaat om voortdurend “aan” te staan.
Maar leiderschap vanuit onrust verspreidt onrust.
Mensen voelen het wanneer een leider gespannen reageert.
Ze voelen het wanneer een coach vanuit eigen angst werkt.
Ze merken het wanneer een trainer vooral bezig is met presteren.
Werkelijk leiderschap ontstaat vanuit aanwezigheid.
Voordat je een moeilijk gesprek ingaat, rust één minuut.
Voordat je een besluit neemt, adem.
Voordat je reageert op kritiek, keer terug naar de plek in jezelf die niet aangevallen kan worden.
Vanuit rust zie je helderder.
Luister je beter.
Maak je wijzere keuzes.
De paradox is dat minder forceren vaak leidt tot effectiever handelen.
Hoe kun je deze les vandaag oefenen?
Sluit meerdere keren per dag je ogen.
Adem rustig in en uit.
Zeg langzaam:
Ik rust in God.
Voel hoe je lichaam de stoel draagt.
Voel de adem.
Merk gedachten op zonder ze te volgen.
Wanneer zorgen opkomen, zeg dan niet dat ze er niet mogen zijn.
Zeg eenvoudig:
“Ook dit mag er zijn, maar dieper dan deze gedachte rust ik in God.”
Neem vijf minuten.
Niet om iets te bereiken.
Niet om een bijzondere ervaring te krijgen.
Alleen om thuis te komen.
Tot slot
Misschien is het mooiste van deze les dat zij zegt dat jouw rust niet alleen voor jou is.
Wanneer jij werkelijk tot stilheid komt, breng je iets in de wereld wat anderen voelen.
Rust werkt aanstekelijk.
Vrede verspreidt zich.
Een mens die niet vanuit angst leeft, herinnert anderen eraan dat ook zij veilig zijn.
Misschien verandert de buitenwereld niet onmiddellijk.
Maar er verandert wel iets in de manier waarop jij haar ontmoet.
En soms is dat het begin van een wonder.
Ik rust in God.
Niet omdat alles perfect is.
Maar omdat onder alle beweging een stilte aanwezig is die nooit verloren is gegaan.
bodmamu