De gedachte van vandaag klinkt op het eerste gezicht misschien vreemd. In de wereld waarin wij leven, lijkt geven te betekenen dat jij iets minder hebt en een ander iets meer. Als je geld weggeeft, heb jij minder geld. Als je tijd besteedt aan iemand anders, heb jij minder tijd voor jezelf. Onze gebruikelijke manier van denken is gebaseerd op schaarste en afgescheidenheid.
Een Cursus in Wonderen nodigt ons uit om vanuit een heel ander perspectief te kijken. Op het niveau van de geest geldt een andere wet: wat je geeft, versterk je in jezelf. Liefde die je schenkt, ervaar je zelf. Vergeving die je aanbiedt, bevrijdt jouw eigen hart. Vrede die je uitstraalt, wordt voelbaar in je eigen bewustzijn.
De les zegt niet dat dit een mooi ideaal is. Ze stelt dat dit de werkelijkheid is.
Wanneer jij vriendelijkheid geeft, train je je eigen geest in vriendelijkheid. Wanneer je iemand werkelijk ziet zonder oordeel, ervaar je zelf meer vrijheid. Wanneer je een ander hoop schenkt, herinner je jezelf aan hoop. Geven en ontvangen blijken geen twee afzonderlijke bewegingen te zijn, maar één en dezelfde stroom.
Het licht dat verschillen overstijgt
De Cursus spreekt over een licht dat niet met de lichamelijke ogen wordt gezien. Het is een manier van kijken waarin tegenstellingen verdwijnen. In dat licht zijn winnen en verliezen, geven en ontvangen, ik en jij, niet langer absoluut gescheiden.
Dat betekent niet dat verschillen in de praktische wereld verdwijnen. Jij blijft jij en de ander blijft de ander. Maar onder die verschillen wordt een diepere verbondenheid herkend.
Werkelijke visie ziet niet allereerst gedrag, rollen of meningen. Zij ziet de gedeelde menselijkheid daarachter. Zij ziet het ene leven dat zich in ontelbare vormen uitdrukt.
Non dualistische duiding
Binnen het zenboeddhisme bestaat het inzicht dat gever, ontvanger en gave uiteindelijk niet gescheiden zijn. Wanneer een hand de andere hand helpt, spreekt niemand over opoffering. Beide handen behoren tot hetzelfde lichaam.
In Advaita Vedanta wordt geleerd dat Atman en Brahman één zijn. Wanneer er slechts één werkelijkheid is, geef je in wezen altijd aan jezelf. De ervaring van afgescheidenheid is Maya, een misvatting van de geest.
Binnen het taoïsme stroomt het Tao vanzelf. Het houdt niets vast. Juist doordat het voortdurend geeft, raakt het nooit uitgeput. De natuur zelf laat zien dat overvloed ontstaat door circulatie.
In de soefi traditie wordt liefde gezien als de beweging van God door het menselijk hart. Wie liefde schenkt, wordt tegelijkertijd door die liefde vervuld.
Ook binnen het christendom klinkt dit inzicht door. Jezus zegt dat het zaliger is te geven dan te ontvangen. Niet omdat zelfopoffering verheven zou zijn, maar omdat geven het hart opent voor de ervaring van Gods liefde die er altijd al was.
Psychologische betekenis
De moderne psychologie bevestigt op haar eigen manier deze les. Onderzoek naar prosociaal gedrag laat zien dat mensen die vriendelijkheid tonen, steun geven en dankbaarheid uiten, meer welzijn ervaren.
Onze hersenen worden gevormd door wat we herhaaldelijk beoefenen.
Oordeel geven versterkt de neiging tot oordelen.
Angst verspreiden vergroot onze eigen angst.
Vertrouwen geven versterkt ons eigen gevoel van veiligheid.
De buitenwereld fungeert vaak als een spiegel van onze innerlijke houding.
Dat betekent niet dat anderen altijd reageren zoals wij hopen. De les gaat dieper. Het gaat om wat jouw manier van geven met jouw eigen bewustzijn doet.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les heeft grote praktische waarde.
Een leider die vertrouwen geeft, creëert een cultuur waarin vertrouwen terugkeert.
Een salesprofessional die oprechte aandacht geeft in plaats van uitsluitend op resultaat gericht te zijn, ontvangt vaak meer verbinding, loyaliteit en duurzame relaties.
Een coach die volledige aanwezigheid schenkt aan zijn cliënt, ervaart zelf meer rust en helderheid.
Een trainer die enthousiasme deelt, ontdekt dat zijn eigen energie groeit.
Vraag jezelf daarom regelmatig af:
- Wat wil ik vandaag ontvangen?
- Geef ik datgene ook aan anderen?
- Als ik meer rust verlang, breng ik dan rust?
- Als ik meer waardering verlang, spreek ik dan waardering uit?
- Als ik meer begrip wens, luister ik dan werkelijk?
De les nodigt uit om verantwoordelijkheid te nemen voor de kwaliteit die jij in de wereld brengt.
Niet vanuit schuld.
Maar vanuit scheppingskracht.
Oefening voor vandaag
Sluit enkele minuten je ogen.
Herhaal langzaam:
Geven en ontvangen zijn in waarheid één.
Ik zal ontvangen wat ik nu geef.
Breng vervolgens mensen in gedachten.
Misschien je partner.
Een collega.
Een klant.
Iemand met wie je spanning ervaart.
Bied hen in stilte iets aan:
- Aan ieder bied ik vrede aan.
- Aan ieder bied ik begrip aan.
- Aan ieder bied ik vriendelijkheid aan.
- Aan ieder bied ik vertrouwen aan.
- Aan ieder bied ik liefde aan.
Wacht na iedere zin even.
Ontvang wat je gegeven hebt.
Voel hoe de kwaliteit die jij uitzendt al in jou aanwezig moet zijn om gedeeld te kunnen worden.
Misschien is dat wel het grootste wonder van deze les. We hoeven niet eerst iets te ontvangen om het te kunnen geven. Door het te geven ontdekken we dat het er altijd al was.
Geven is ontvangen. Liefde delen is liefde ervaren. Vrede schenken is vrede herinneren. Wat jij aan de wereld geeft, onthult uiteindelijk wat jij in wezen bent.
bodmamu