Wat een bijzondere les is dit eigenlijk.
Deze les draait volledig om verbondenheid.
De wereld leert ons vaak dat pijn iets persoonlijks is.
Dat jouw verdriet van jou is.
Jouw angst van jou.
Jouw ziekte van jou.
Alsof we allemaal losse eilandjes zijn die ieder hun eigen strijd voeren.
Maar deze les zegt iets totaal anders.
Ze zegt dat afscheiding zelf de diepste vorm van ziekte is.
Niet alleen lichamelijke ziekte, maar ook emotionele pijn, eenzaamheid, boosheid, jaloezie, schuldgevoel, verharding, angst en het gevoel dat je er alleen voor staat.
Volgens deze les ontstaat lijden zodra we geloven dat we afgescheiden zijn van elkaar, van liefde, van God, van het leven zelf.
En misschien herkennen we dat ergens allemaal wel.
Wanneer je diep in angst zit, trek je je vaak terug.
Wanneer je boos bent, sluit je je af.
Wanneer je gekwetst bent, bouw je muren.
Dat is precies wat deze les beschrijft.
Genezing is terugkeren naar verbinding
Genezing betekent hier niet simpelweg dat een lichaam beter wordt.
Genezing betekent herinneren wie je werkelijk bent.
Geen los individu dat alles alleen hoeft te dragen, maar onderdeel van één groter geheel.
Wanneer jij zachter wordt vanbinnen, raakt dat anderen.
Wanneer jij vrede vindt, verspreidt die vrede zich verder.
Wanneer jij stopt met aanvallen, ontstaat ruimte voor liefde.
Dat zie je ook gewoon in het dagelijks leven.
Eén ontspannen persoon kan een hele ruimte veranderen.
Eén liefdevolle blik kan iemands dag kantelen.
Eén mens die werkelijk luistert, kan iemand het gevoel geven weer gezien te worden.
We onderschatten vaak hoeveel invloed onze innerlijke staat heeft op de wereld om ons heen.
Het lichaam als symbool van afscheiding
De les gaat zelfs nog dieper.
Ze zegt dat het lichaam eigenlijk gebruikt wordt als bewijs van afgescheidenheid.
Mijn lichaam stopt waar dat van jou begint.
Mijn pijn voel ik, die van jou niet.
Dus lijken we gescheiden.
Maar de les zegt dat dit uiteindelijk een illusie is.
Niet dat het lichaam niet bestaat in onze ervaring, maar dat het niet onze diepste identiteit is.
Onze ware natuur ligt dieper dan vorm.
Dat idee zie je terug in vrijwel alle non dualistische stromingen.
Vanuit het boeddhisme
Binnen het boeddhisme bestaat het idee van “geen afgescheiden zelf”.
Alles ontstaat in onderlinge afhankelijkheid.
Lijden ontstaat zodra we ons vastklampen aan een geïsoleerd ik.
Compassie ontstaat vanzelf wanneer je inziet dat de ander uiteindelijk niet los staat van jou.
Vanuit zen
Zen wijst direct naar deze ervaring in het huidige moment.
Geen theorie.
Geen filosofie.
Alleen dit.
Adem.
Leven.
Bewustzijn.
In diepe stilte valt het gevoel van afgescheidenheid soms even weg.
Dan blijft alleen verbonden aanwezigheid over.
Vanuit advaita vedanta
In Advaita Vedanta wordt gezegd dat er uiteindelijk maar één Bewustzijn bestaat dat zichzelf ervaart via ontelbare vormen.
De golf denkt misschien dat hij losstaat van de oceaan, maar hij ís de oceaan.
Genezing is dan het herinneren van die waarheid.
Vanuit taoïsme
Binnen het taoïsme ontstaat lijden wanneer we tegen de natuurlijke stroom van het leven ingaan.
Wanneer we ons afzonderen van het geheel, ontstaat spanning.
Terugkeren naar eenvoud, zachtheid en natuurlijkheid brengt harmonie terug.
Vanuit gnostiek
De gnostieke stromingen spreken vaak over ontwaken uit de illusie.
De mens is vergeten wie hij werkelijk is en identificeert zich volledig met de uiterlijke wereld.
Genezing is dan innerlijk ontwaken.
Vanuit het soefisme
Binnen het soefisme staat liefde centraal.
De afscheiding tussen mens en God wordt gezien als een sluier.
Door liefde, overgave en herinnering lost die sluier langzaam op.
En hoe kijken traditionele religies hiernaar?
Ook daar zie je veel overeenkomsten.
Christendom
Binnen het christendom zie je sterk het idee dat we samen één lichaam vormen in Christus.
Liefde voor de naaste is niet alleen een morele opdracht, maar een weerspiegeling van een diepere eenheid.
Wanneer één mens lijdt, lijdt het geheel mee.
Islam
Binnen de islam wordt de mensheid vaak beschreven als één gemeenschap.
Barmhartigheid, zorg voor elkaar en innerlijke zuivering staan centraal.
Ook hier is verbondenheid essentieel.
Hindoeïsme
In het hindoeïsme zie je dezelfde kern terugkeren als in advaita.
De Atman, het ware Zelf, is niet los van Brahman, het goddelijke geheel.
Afscheiding is maya, illusie.
Boeddhisme
Hoewel boeddhisme vaak geen persoonlijke God centraal zet, draait het wel volledig om het overstijgen van afgescheidenheid en het beëindigen van lijden door inzicht en compassie.
Wat betekent deze les praktisch?
Deze les vraagt eigenlijk iets heel eenvoudigs.
Durf jouw genezing toe te laten.
Niet alleen voor jezelf, maar voor iedereen.
Want iedere keer dat jij:
• zachter wordt
• eerlijk kijkt naar jezelf
• vergeeft
• minder oordeelt
• stilte toelaat
• liefde kiest boven angst
verandert er iets in het geheel.
Misschien zie je het niet direct.
Misschien merk je nooit hoeveel mensen geraakt worden door jouw aanwezigheid.
Maar volgens deze les bestaat echte genezing nooit alleen.
Dat is ergens ook hoopgevend.
We hoeven de wereld niet alleen te redden.
Door zelf eerlijker, liefdevoller en bewuster te leven, help je automatisch mee aan het helen van het grotere geheel.
Oefening van vandaag
Ga vandaag eens rustig zitten.
Voel even hoe vaak je jezelf als los en afgescheiden ervaart.
En herhaal dan langzaam:
Wanneer ik genezen word, word niet ik alleen genezen.
Laat die woorden rustig binnenkomen.
Niet als theorie.
Maar als mogelijkheid.
Misschien zijn we uiteindelijk veel minder afgescheiden dan we denken.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties