De veertigste les van Een Cursus in Wonderen markeert een subtiele maar belangrijke verschuiving. Tot nu toe hebben veel lessen vooral geholpen om oude denkpatronen te onderzoeken en ter discussie te stellen. Vandaag richt de aandacht zich op iets positiefs en wezenlijks. Niet op wat je niet bent, maar op wat je in werkelijkheid bent.
De centrale gedachte luidt:
"Ik ben als Zoon van God gezegend."
Voor veel mensen roept de uitdrukking Zoon van God weerstand op. Het kan religieus of exclusief klinken. In de context van Een Cursus in Wonderen verwijst het echter niet naar een specifieke persoon of een bepaalde geloofsovertuiging. Het verwijst naar onze gedeelde essentie. Naar dat wat in ons onveranderlijk, heel en verbonden is met de Bron van het leven.
Je bent gezegend omdat je bent wat je bent.
Niet omdat je hard werkt.
Niet omdat je succesvol bent.
Niet omdat je spiritueel bent.
Niet omdat anderen jou waarderen.
Je waarde hoeft niet verdiend te worden. Ze is oorspronkelijk.
In hedendaagse taal
Wij leven vaak vanuit het gevoel dat we onszelf moeten bewijzen. We denken dat geluk afhangt van prestaties, erkenning of controle. Daardoor raken we verwijderd van een diepere ervaring van vanzelfsprekende waardigheid.
Deze les nodigt uit om daar even mee te stoppen.
Stel je eens voor dat er niets ontbreekt aan wie jij ten diepste bent.
Dat onder alle onzekerheid een fundamentele goedheid aanwezig is.
Dat liefde, vrede en vertrouwen geen doelen zijn die je moet bereiken, maar kwaliteiten die al in jou aanwezig zijn.
Dan wordt spirituele beoefening niet langer een poging om iemand anders te worden, maar een herinnering aan wie je altijd al bent geweest.
De psychologische betekenis
Vanuit de psychologie zien we hoe identiteit vaak wordt opgebouwd rondom overtuigingen zoals:
"Ik ben niet goed genoeg."
"Ik moet presteren om geliefd te zijn."
"Ik moet sterk zijn."
"Ik moet mezelf bewijzen."
Deze overtuigingen vormen een geconditioneerd zelfbeeld. Ze ontstaan door opvoeding, ervaringen en maatschappelijke verwachtingen.
Deze les biedt een alternatief perspectief:
Wat als jouw diepste identiteit niet gebaseerd is op tekort, maar op heelheid?
Het regelmatig herhalen van positieve eigenschappen is geen oppervlakkig positief denken. Het is een oefening in het verzwakken van oude identificaties en het versterken van een gezonder en liefdevoller zelfbeeld.
Non dualistische duiding
In veel non dualistische tradities vinden we dezelfde wijsheid terug.
Zenboeddhisme
Zen spreekt over je oorspronkelijke gezicht, wie je was voordat je jezelf definieerde via verhalen en rollen. De Boeddhanatuur is niet iets wat ontwikkeld hoeft te worden. Zij is altijd aanwezig.
Advaita Vedanta
Advaita leert dat jouw diepste identiteit het Atman is, identiek aan Brahman, het absolute bewustzijn. Het gevoel een afgescheiden individu te zijn ontstaat door Maya, de sluier van vergissing. Werkelijke bevrijding is het herkennen van je ware natuur.
Taoïsme
Het Tao stroomt spontaan door alles heen. Wanneer je ophoudt jezelf voortdurend te corrigeren en te forceren, ervaar je dat je gedragen wordt door een grotere intelligentie. Je hoeft jezelf niet te verbeteren om heel te zijn.
Soefisme
Binnen het soefisme leeft het besef dat de mens een weerspiegeling is van de goddelijke eigenschappen. Liefde, barmhartigheid en wijsheid wonen al in het hart. De weg bestaat uit het verwijderen van wat deze werkelijkheid bedekt.
Gnostiek
De gnostici spraken over de goddelijke vonk die in ieder mens aanwezig is. Verlossing ontstaat door innerlijk weten, door herinnering aan je ware afkomst.
Vanuit traditionele religies
Christendom
Het christendom benadrukt dat ieder mens geschapen is naar het beeld van God. Genade is uiteindelijk een gave en geen beloning voor verdiensten. Waar Een Cursus in Wonderen sterk de nadruk legt op herinnering aan onze goddelijke natuur, legt het traditionele christendom meer nadruk op de relatie tussen God en mens.
Boeddhisme
Hoewel het boeddhisme niet spreekt over een scheppende God, wijst het wel op het ontwaken uit illusie. De inherente mogelijkheid tot ontwaken is voor iedereen aanwezig.
Hindoeïsme
Het hindoeïsme benadrukt dat het Zelf in essentie één is met het Absolute. De ervaring van afgescheidenheid is tijdelijk en niet onze uiteindelijke werkelijkheid.
Islam
In de islam wordt de mens gezien als geschapen met een oorspronkelijke zuiverheid, de fitrah. De mens is van nature gericht op het goddelijke, al kan deze aanleg bedekt raken door vergetelheid.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals ontlenen hun identiteit aan resultaten.
Verkoopcijfers.
Omzet.
Functietitels.
Status.
Waardering van klanten.
Dat kan kracht geven, maar maakt ook kwetsbaar. Want wat gebeurt er als resultaten tegenvallen?
Deze les nodigt uit tot een andere basis voor leiderschap.
Je bent niet waardevol vanwege wat je presteert.
Je presteert vaak beter wanneer je handelt vanuit het besef dat je al waardevol bent.
Een leider die zichzelf niet voortdurend hoeft te bewijzen, luistert beter.
Een salesprofessional die zichzelf niet afhankelijk maakt van afwijzing of succes, straalt meer rust en vertrouwen uit.
Een coach die contact heeft met zijn eigen innerlijke heelheid, ziet ook gemakkelijker de heelheid in zijn cliënten.
Mensen voelen het verschil tussen iemand die handelt vanuit tekort en iemand die handelt vanuit vervulling.
Vanuit tekort probeer je te krijgen.
Vanuit vervulling kun je geven.
Juist daar ontstaat inspirerend leiderschap.
Praktische oefening voor vandaag
Neem gedurende de dag regelmatig een moment.
Adem rustig in en uit.
Herhaal:
Ik ben als Zoon van God gezegend.
Voeg vervolgens eigenschappen toe die op dit moment bij jou mogen ontwaken.
Bijvoorbeeld:
Ik ben als Zoon van God gezegend.
Ik ben liefdevol, kalm, helder en vrij.
Of:
Ik ben als Zoon van God gezegend.
Ik ben krachtig, wijs, aanwezig en vol vertrouwen.
Of:
Ik ben als Zoon van God gezegend.
Ik ben open, dankbaar en in vrede.
Laat de woorden niet alleen door je hoofd gaan.
Voel of je bereid bent ze, al is het maar voor een paar seconden, waar te laten zijn.
Misschien ontdek je dan dat zegen niet iets is wat ooit nog moet komen.
Misschien is het iets wat altijd al aanwezig was, wachtend om herinnerd te worden.
bodmamu