Les 147

Mijn denkgeest bevat enkel wat ik denk met God

(133) Ik zal geen waarde geven aan wat geen enkele waarde heeft.
(134) Laat me vergeving zien zoals ze is.

Deze les raakt aan een van de meest fundamentele vragen van ons leven:

Wat vind ik werkelijk waardevol?

Vrijwel iedereen zegt dat liefde, vrede, vrijheid en verbinding belangrijk zijn. Toch besteden we vaak het grootste deel van onze aandacht aan status, bezit, gelijk krijgen, controle, zorgen, angst, erkenning en de voortdurende behoefte om onszelf te bewijzen.

De Cursus nodigt ons uit om heel eerlijk te kijken naar waar we onze energie werkelijk aan geven.

Want wat jij waarde geeft, groeit in jouw ervaring.

Geef je waarde aan angst, dan lijkt angst steeds belangrijker te worden.

Geef je waarde aan conflicten, dan zie je overal conflicten.

Geef je waarde aan liefde, dan begin je liefde overal te herkennen.

Dat betekent niet dat de wereld genegeerd moet worden. Het betekent dat we leren onderscheiden wat tijdelijk is en wat werkelijk blijvend is.

De les zegt niet dat de dingen van de wereld slecht zijn. Ze zegt alleen dat ze ons niet kunnen geven wat we diep van binnen zoeken.

Geen bezit kan blijvende rust geven.

Geen prestatie kan permanente vervulling geven.

Geen succes kan de angst voor verlies volledig wegnemen.

Alleen dat wat voortkomt uit liefde blijft werkelijk waardevol.

Laat me vergeving zien zoals ze is

Het tweede deel van de les bouwt hier direct op voort.

In de wereld betekent vergeving vaak:

"Jij hebt iets verkeerd gedaan, maar ik ben bereid het door de vingers te zien."

De vergeving van de Cursus gaat veel verder.

Zij zegt dat de diepste pijn voortkomt uit vergissingen in waarneming.

We zien afscheiding waar eenheid is.

We zien bedreiging waar liefde aanwezig is.

We zien schuld waar onschuld verborgen ligt.

Ware vergeving kijkt voorbij het gedrag naar het wezen van de ander.

Niet omdat gedrag geen gevolgen heeft.

Maar omdat gedrag niet bepaalt wie iemand werkelijk is.

Vergeving is daarom geen daad van superioriteit.

Het is het loslaten van een verkeerde interpretatie.

Je laat de gedachte los dat iemand werkelijk van liefde gescheiden kan zijn.

En precies daardoor bevrijd je ook jezelf.

De non dualistische benadering

In vrijwel alle non dualistische tradities vinden we deze boodschap terug.

Binnen het zenboeddhisme wordt gesproken over het loslaten van gehechtheid. Lijden ontstaat doordat we waarde geven aan wat voortdurend verandert.

In Advaita Vedanta wordt geleerd dat het ego voortdurend waarde hecht aan tijdelijke vormen, terwijl onze ware natuur onveranderlijk bewustzijn is.

In het taoïsme ontstaat harmonie wanneer we stoppen met vechten voor datgene wat wij belangrijk denken te maken en ons openen voor de natuurlijke stroom van het leven.

Binnen het soefisme wordt gezegd dat de mens voortdurend spiegels van goud verzamelt terwijl hij de zon zelf vergeet.

Alle wijzen lijken uiteindelijk hetzelfde te zeggen:

Wat werkelijk waardevol is, kan nooit verloren gaan.

En wat verloren kan gaan, was nooit de bron van jouw geluk.

Wat betekent dit voor professionals, leiders en ondernemers?

Ook in organisaties geven mensen vaak waarde aan zaken die uiteindelijk weinig werkelijke betekenis hebben.

Posities.

Titels.

Ego's.

Interne strijd.

De behoefte om gelijk te krijgen.

De angst om fouten toe te geven.

Veel energie gaat verloren doordat mensen waarde geven aan zaken die geen duurzame waarde creëren.

Bewuste leiders leren onderscheid maken tussen:

• wat belangrijk lijkt,

• en wat werkelijk belangrijk is.

Ze investeren in vertrouwen.

In verbinding.

In ontwikkeling.

In integriteit.

In samenwerking.

Dat zijn waarden die op de lange termijn veel meer rendement opleveren dan controle of macht.

Ook vergeving speelt hierin een cruciale rol.

Teams groeien wanneer mensen fouten mogen maken.

Relaties verdiepen wanneer men bereid is voorbij vergissingen te kijken.

Innovatie ontstaat wanneer angst voor schuld plaatsmaakt voor veiligheid en vertrouwen.

Ware vergeving betekent in organisaties niet dat alles goedgepraat wordt.

Het betekent dat mensen niet worden gereduceerd tot hun fouten.

Reflectievragen

Vraag jezelf vandaag eens af:

• Waar geef ik momenteel veel waarde aan?

• Draagt dat werkelijk bij aan vrede, liefde en vrijheid?

• Welke zorgen of conflicten houd ik in stand doordat ik ze belangrijk blijf maken?

• Kan ik vandaag één situatie bekijken vanuit vergeving in plaats van oordeel?

• Wat blijft er over wanneer ik het tijdelijke even loslaat?

Misschien ontdek je dan iets verrassends.

Dat veel van wat je zo zwaar maakte eigenlijk veel minder belangrijk is dan je dacht.

En dat vrede altijd dichterbij is dan je ego je heeft verteld.

bodmamu