Les 142
Alles wat ik geef, geef ik uiteindelijk aan mezelf
Deze les raakt een van de meest fundamentele inzichten van Een Cursus in Wonderen:
“Ik geef wat ik ontvangen wil.”
Op het eerste gezicht lijkt dat misschien vreemd. In de gewone wereld denken we vaak dat geven betekent dat we iets kwijtraken. Als ik geld weggeef, heb ik minder. Als ik tijd weggeef, houd ik minder tijd over. Als ik aandacht geef, gaat die naar iemand anders.
Maar de les nodigt ons uit om op een dieper niveau te kijken.
Wat gebeurt er werkelijk wanneer je liefde geeft?
Je ervaart liefde.
Wat gebeurt er wanneer je vriendelijkheid geeft?
Je ervaart vriendelijkheid.
Wat gebeurt er wanneer je begrip schenkt?
Je leeft vanuit begrip.
En hetzelfde geldt voor angst, oordeel en boosheid. Wanneer je die aan anderen geeft, ervaar je die eerst zelf in je eigen denkgeest.
De les laat zien dat geven en ontvangen uiteindelijk niet van elkaar gescheiden zijn.
De spiegel van de denkgeest
Iedere gedachte die je uitzendt, versterkt zichzelf in jouw bewustzijn.
Wanneer je iemand veroordeelt, bevestig je voor jezelf dat veroordeling werkelijk is.
Wanneer je iemand vergeeft, bevestig je voor jezelf dat vergeving mogelijk is.
Wanneer je iemand als vijand ziet, versterk je het geloof in afscheiding.
Wanneer je iemand als broer of zus ziet, versterk je het bewustzijn van eenheid.
Daarom zegt de cursus dat geven en ontvangen hetzelfde zijn.
Niet omdat de buitenwereld altijd direct reageert zoals jij wilt, maar omdat jouw ervaring van de wereld wordt bepaald door wat jij in je bewustzijn draagt.
Vanuit non dualiteit
In het zenboeddhisme wordt gezegd dat er uiteindelijk geen afzonderlijk zelf bestaat dat losstaat van anderen.
In de Advaita Vedanta wordt geleerd dat het ene bewustzijn zich lijkt uit te drukken als vele personen, terwijl de essentie één blijft. Het individuele zelf, het Atman, blijkt uiteindelijk niet verschillend van Brahman, het absolute.
Vanuit die visie krijgt deze les een diepe betekenis.
Als er uiteindelijk maar één bewustzijn is, aan wie geef je dan werkelijk?
Aan jezelf.
Niet aan het kleine persoonlijke zelf, maar aan het grotere Zelf dat zich in iedereen uitdrukt.
Ook het taoïsme wijst naar deze eenheid. Het Tao maakt geen onderscheid tussen “ik” en “de ander”. Alles maakt deel uit van dezelfde stroom van leven.
Vanuit traditionele religies
In het christendom vinden we hetzelfde principe terug in de woorden van Jezus:
“Wat gij voor een van de geringsten hebt gedaan, hebt gij voor Mij gedaan.”
De ander behandelen met liefde is God behandelen met liefde.
Binnen de islam leeft hetzelfde inzicht in compassie en barmhartigheid. Wie goedheid toont aan een ander, leeft daarmee een eigenschap van Allah uit.
In het hindoeïsme wordt geleerd dat hetzelfde goddelijke Zelf aanwezig is in alle levende wezens. Liefde voor de ander is daarom uiteindelijk liefde voor het goddelijke.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les heeft grote praktische waarde.
Veel professionals proberen respect, vertrouwen en betrokkenheid van anderen te ontvangen.
Maar deze les draait de vraag om:
Wat geef jij?
Wil je vertrouwen ontvangen?
Geef vertrouwen.
Wil je waardering ontvangen?
Geef waardering.
Wil je openheid ontvangen?
Creëer veiligheid waarin openheid mogelijk wordt.
Goede leiders begrijpen intuïtief dat cultuur ontstaat door wat zij dagelijks uitstralen. De energie die zij geven, keert terug via hun team, klanten en relaties.
Voor coaches en trainers geldt hetzelfde. De kwaliteit van de ruimte die je creëert, bepaalt vaak de kwaliteit van wat deelnemers ervaren.
De vraag van vandaag kan daarom zijn:
Wat wil ik ontvangen van het leven, en ben ik bereid dat eerst zelf te geven?
Want wat je geeft, versterk je in jezelf.
En uiteindelijk ontdek je misschien dat geven en ontvangen nooit werkelijk gescheiden zijn geweest.
bodmamu
Reactie plaatsen
Reacties