De kern van deze herhalingsles is verrassend eenvoudig. We zoeken allemaal naar geluk, maar volgens Een Cursus in Wonderen zoeken we het meestal op de verkeerde plaatsen. We verwachten dat bezit, succes, erkenning, controle, status of de goedkeuring van anderen ons blijvend gelukkig zullen maken. Ze kunnen ons tijdelijk een prettig gevoel geven, maar uiteindelijk blijken ze geen echte vervulling te schenken.
De les stelt iets radicaals: God is Liefde, en Liefde is geluk. Werkelijk geluk is dus geen emotionele piek die afhankelijk is van omstandigheden. Het is een natuurlijke staat van zijn die voortkomt uit onze verbondenheid met Liefde zelf.
God, die Liefde is, is ook geluk
“Laat ik me herinneren dat liefde geluk is, en dat niets anders vreugde brengt.”
De Cursus nodigt ons uit om eerlijk te kijken naar onze eigen surrogaten voor liefde. Waar zoeken wij ons geluk?
Misschien in succes op het werk.
Misschien in financiële zekerheid.
Misschien in de bewondering van anderen.
Misschien in de overtuiging dat alles onder controle moet zijn.
Op zichzelf zijn deze dingen niet verkeerd. Het probleem ontstaat wanneer we geloven dat zij de bron van ons geluk zijn. Dan worden we afhankelijk van iets buiten onszelf. Zodra het wegvalt, verdwijnt ook onze vrede.
De les zegt dat geluk niet gevonden wordt, maar herinnerd. Liefde is onze oorsprong en daarom ook onze natuurlijke staat.
Ik zoek slechts wat mij in waarheid toebehoort
“Liefde, en daarmee vreugde, is mijn erfgoed.”
Het woord erfgoed is hier bijzonder krachtig. Je hoeft liefde niet te verdienen. Je hoeft niet eerst perfect te worden. Je hoeft niet harder je best te doen om waardig te zijn.
Je bent al compleet.
Zoals een kind het erfgoed van zijn ouders ontvangt zonder het te hoeven bewijzen, zo ontvang jij volgens de Cursus liefde, vrede en vreugde als een gegeven werkelijkheid.
Veel van ons leven wordt echter gestuurd door het gevoel dat we iets missen. We proberen voortdurend onszelf aan te vullen. Meer kennis, meer bezit, meer prestaties, meer bevestiging.
Deze les draait dat om. Je hoeft niet iets toe te voegen aan wie je bent. Je hoeft alleen te stoppen met zoeken buiten jezelf naar wat altijd al aanwezig is.
Non dualistische duiding
Binnen Advaita Vedanta wordt gezegd dat onze ware natuur Sat Chit Ananda is: Zijn, Bewustzijn en Gelukzaligheid. Geluk is daar geen gevolg van omstandigheden, maar een eigenschap van het Zelf, Atman, dat één is met Brahman.
In het zenboeddhisme wordt erop gewezen dat het voortdurende najagen van verlangens juist lijden veroorzaakt. Wanneer de geest tot rust komt en niets meer hoeft te worden, openbaart zich een eenvoudige, stille vreugde die altijd aanwezig was.
Het taoïsme spreekt over leven in overeenstemming met de Tao. Wanneer we stoppen met forceren en ons verzetten tegen wat is, ontstaat vanzelf een gevoel van harmonie en lichtheid.
Binnen het christendom klinkt iets vergelijkbaars door in de woorden van Jezus dat het Koninkrijk van God binnenin ons is. Het geluk waarnaar wij verlangen ligt niet ergens in de toekomst, maar in het hervinden van onze verbinding met God.
De verschillende tradities gebruiken andere woorden, maar wijzen naar dezelfde richting: wat wij zoeken, zijn wij in wezen al.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les heeft een belangrijke boodschap voor mensen die verantwoordelijkheid dragen.
Veel professionals leven vanuit een onuitgesproken overtuiging:
“Als ik dit doel bereik, dan ben ik gelukkig.”
Na dat doel verschijnt echter direct het volgende doel. De horizon verschuift voortdurend.
Vanuit deze les ontstaat een andere manier van werken:
Ik werk niet om gelukkig te worden.
Ik werk vanuit geluk.
Dat betekent niet dat ambitie verdwijnt. Integendeel. Je kunt nog steeds doelen stellen, excelleren en groeien. Alleen komt je handelen niet langer voort uit tekort, angst of bewijsdrang.
Een leider die zijn eigen waarde niet afhankelijk maakt van resultaten, creëert rust en vertrouwen.
Een coach die zichzelf niet hoeft te bewijzen, kan werkelijk aanwezig zijn bij de ander.
Een verkoper die niet wanhopig op zoek is naar erkenning, luistert beter en bouwt oprechtere relaties.
Wanneer liefde en vreugde de basis vormen, worden prestaties een expressie van wie je bent, in plaats van een poging om iemand te worden.
Praktische toepassing vandaag
Vraag jezelf een paar keer af:
Waar zoek ik vandaag mijn geluk?
Welke surrogaten voor liefde houd ik nog vast?
Wat zou er veranderen als ik zou vertrouwen dat vrede en vreugde al in mij aanwezig zijn?
Herinner jezelf vervolgens aan de twee gedachten van deze les:
Op het hele uur:
God, die Liefde is, is ook geluk.
Op het halve uur:
Ik zoek slechts wat mij in waarheid toebehoort.
Misschien ontdek je dan dat het geluk waarnaar je zocht nooit werkelijk afwezig is geweest. Het lag verborgen onder de overtuiging dat je ergens anders moest zijn, iemand anders moest worden of eerst iets moest bereiken.
Je hoeft niet te worden wat je bent.
Je hoeft het je alleen te herinneren.
bodmamu