We zijn vaak gaan geloven dat lijden ergens goed voor is. Dat het ons sterker maakt, dat het laat zien hoe betrokken we zijn, dat we pas waardevol zijn als we hard werken, veel dragen of onszelf opofferen. Voor veel mensen is geluk zelfs verdacht geworden. Alsof je het eerst moet verdienen.
Deze les nodigt uit om dat oude geloof te onderzoeken.
Je wilt niet lijden. Dat is geen zwakte. Het is een uitdrukking van je ware natuur. Diep vanbinnen verlang je naar vrede, vreugde, liefde en verbondenheid. Toch heeft het ego ons geleerd dat pijn noodzakelijk is. Dat strijd normaal is. Dat geluk tijdelijk is en altijd weer afgepakt kan worden.
Een Cursus in Wonderen zegt hier iets radicaals. Pijn heeft geen werkelijk doel. Zij voegt niets toe aan wie je bent. Zij maakt je niet heiliger, waardevoller of liefdevoller. Het is een ervaring die voortkomt uit afscheiding en identificatie met angst. Zodra je dat begint te zien, verliest zij haar greep.
De les zegt niet dat je pijn ontkent. Ze zegt ook niet dat moeilijke ervaringen niet gevoeld mogen worden. Ze nodigt je uit om niet langer te geloven dat lijden jouw identiteit is.
Geluk als functie
"Ik deel Gods Wil dat ik gelukkig ben."
Veel mensen ervaren weerstand bij deze zin. Is het niet egoïstisch om gelukkig te willen zijn?
Maar de Cursus bedoelt iets anders met geluk. Het gaat niet over voortdurend plezier, succes of het najagen van verlangens. Het gaat over een diepe innerlijke vrede die ontstaat wanneer je niet langer in gevecht bent met jezelf en het leven.
Geluk is hier een gevolg van afstemming.
Je leeft niet langer vanuit angst, controle en tekort, maar vanuit liefde, vertrouwen en aanwezigheid.
De les gaat zelfs nog verder. Geluk is niet zomaar iets wat je af en toe ervaart.
Het is je functie.
Dat betekent dat jouw natuurlijke manier van zijn vreugde uitstraalt. Niet omdat je altijd lacht of nooit verdriet voelt, maar omdat jouw aanwezigheid anderen herinnert aan hun eigen heelheid.
Wanneer jij innerlijk rust vindt, geef je anderen toestemming hetzelfde te doen.
Non dualistische duiding
Binnen het zenboeddhisme wordt vaak gezegd dat er niets ontbreekt. Onze ware natuur is oorspronkelijk heel. Lijden ontstaat doordat we ons vastklampen aan gedachten, voorkeuren en een afgescheiden identiteit. Wanneer dat losser wordt, verschijnt vanzelf een stille vreugde die niet afhankelijk is van omstandigheden.
In de Advaita Vedanta wordt gesproken over Sat Chit Ananda, Zijn, Bewustzijn en Gelukzaligheid. Ananda verwijst naar de vreugde die voortkomt uit het herkennen van Atman als één met Brahman. Geluk hoeft niet gecreëerd te worden. Het wordt onthuld wanneer de sluier van Maya doorzien wordt.
Het taoïsme wijst op leven in overeenstemming met de Tao. Verzet veroorzaakt spanning. Meebewegen met de natuurlijke stroom brengt eenvoud, rust en een stille tevredenheid.
Binnen het christendom zegt Jezus: "Opdat Mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen worde." Ware vreugde is geen oppervlakkige emotie, maar het gevolg van leven in verbondenheid met God.
In het soefisme spreekt men over de vreugde van het hart dat zich herinnert wie het werkelijk liefheeft. Achter alle verlangens ligt uiteindelijk het verlangen naar hereniging.
De woorden verschillen, maar de richting is opvallend gelijk. Geluk is geen bezit van het ego. Het is een uitdrukking van eenheid.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals functioneren vanuit een diepgewortelde overtuiging dat succes alleen bereikt wordt door druk, stress en zelfopoffering.
"Als ik harder werk, ben ik waardevol."
"Als ik altijd beschikbaar ben, doe ik het goed."
"Als ik mezelf op de laatste plaats zet, ben ik een goede leider."
Deze les stelt een ongemakkelijke vraag:
Wat als jouw effectiviteit juist toeneemt wanneer je innerlijk meer ontspannen en gelukkig bent?
Mensen volgen geen functieomschrijving. Ze volgen energie.
Een leider die vanuit rust aanwezig is, creëert veiligheid.
Een salesprofessional die niet gedreven wordt door tekort, maar door oprechte verbinding, bouwt vertrouwen op.
Een trainer die plezier ervaart in zijn werk inspireert meer dan iemand die uitsluitend kennis overdraagt.
Een coach die zichzelf toestemming geeft gelukkig te zijn, nodigt cliënten uit hetzelfde te doen.
Geluk is dan geen luxeproduct na het behalen van doelen.
Het wordt de basis van waaruit je doelen nastreeft.
Vraag jezelf vandaag af:
-
Welk voordeel denk ik nog uit lijden te halen?
-
Geloof ik dat ik geluk eerst moet verdienen?
-
Hoe zou ik vandaag handelen als geluk mijn functie was?
-
Wat verandert er in mijn werk wanneer ik niet langer vanuit tekort hoef te presteren?
Misschien ontdek je dat geluk geen eindbestemming is.
Misschien is het de weg zelf.
Oefening voor vandaag
Neem een paar minuten stilte.
Adem rustig in en uit.
Voel je lichaam ontspannen.
Herhaal langzaam:
Ik deel Gods Wil dat ik gelukkig ben, en aanvaard dit als mijn functie nu.
Laat vervolgens de vraag in stilte rusten:
Hoe ziet deze dag eruit wanneer ik mezelf toestemming geef gelukkig te zijn?
Luister zonder te forceren.
Misschien komt er geen antwoord in woorden.
Misschien alleen een zachter gevoel.
En misschien is dat al voldoende.
bodmamu