We dragen vaak een verborgen verhaal met ons mee. Een verhaal dat zegt dat we niet goed genoeg zijn. Dat er iets fundamenteel mis met ons is. Dat als anderen werkelijk zouden zien wie wij zijn, zij ons zouden afwijzen. Misschien kennen we schaamte over keuzes uit het verleden, schuldgevoelens over wat we anderen hebben aangedaan of angst voor onze eigen schaduwkanten.
Deze les kijkt recht in dat menselijke drama en doet vervolgens iets radicaals. Zij zegt: dat verhaal is niet de waarheid over jou.
Wat zegt deze les?
De centrale gedachte luidt:
Er woont licht en vreugde en vrede in mij. God staat voor mijn zondeloosheid garant.
Volgens Een Cursus in Wonderen is er een verschil tussen wie jij werkelijk bent en het beeld dat je van jezelf hebt gemaakt.
Het zelfbeeld dat voortdurend oordeelt, vergelijkt, zich schaamt, zich verdedigt en zichzelf veroordeelt, is een constructie van het ego. Het is ontstaan uit identificaties, herinneringen, overtuigingen en angst. Dat zelf denkt:
-
Ik ben tekortgeschoten.
-
Ik ben beschadigd.
-
Ik ben niet liefdevol genoeg.
-
Ik heb onvergeeflijke fouten gemaakt.
-
Ik moet mezelf verbeteren om waardig te worden.
De les zegt dat dit zelf niet je ware identiteit is.
Onder alle verhalen ligt een diepere werkelijkheid. Daar ben je nog steeds heel. Nog steeds onschuldig. Nog steeds gedragen door liefde. Het licht in jou is nooit uitgegaan.
Dat betekent niet dat je nooit fouten hebt gemaakt op het niveau van gedrag. Het betekent dat jouw essentie daardoor niet wordt aangetast.
In hedendaagse taal
Je bent niet het slechtste wat je ooit hebt gedaan.
Je bent niet de gedachten die soms door je hoofd gaan.
Je bent niet de stem die je vertelt dat je tekortschiet.
Je bent niet de verzameling etiketten die je jezelf hebt gegeven.
Je bent het bewustzijn waarin dit alles verschijnt.
En in die diepste laag van jezelf wonen nog steeds licht, vreugde en vrede.
De uitnodiging van deze les is niet om je fouten te ontkennen, maar om op te houden ze tot je identiteit te maken.
De psychologische betekenis
Vanuit de psychologie herkennen we hoe sterk negatieve overtuigingen over onszelf kunnen worden.
Mensen ontwikkelen vaak kernovertuigingen zoals:
-
Ik ben niet goed genoeg.
-
Ik ben niet geliefd.
-
Ik ben waardeloos.
-
Ik ben een bedrieger.
-
Ik verdien geen geluk.
Deze overtuigingen kleuren vervolgens hoe we onszelf en anderen zien. Ze veroorzaken perfectionisme, pleasen, controlegedrag, uitstelgedrag of voortdurende zelfkritiek.
Deze les nodigt uit tot wat je een diepgaande herdefiniëring van identiteit zou kunnen noemen.
Niet: "Ik moet een beter mens worden."
Maar:
"Misschien ben ik in wezen al heel en goed, en mag ik leren leven vanuit die waarheid."
Dat verandert alles.
Non dualistische duiding
Binnen het zenboeddhisme wordt gesproken over de oorspronkelijke natuur. Nog vóór alle gedachten over wie je bent, is er een open, heldere aanwezigheid. Zen vraagt:
Wie ben je vóór je naam, je geschiedenis en je rollen?
De les zou antwoorden:
Er woont licht en vrede in jou.
In de Advaita Vedanta wordt onderscheid gemaakt tussen het ego en het ware Zelf, Atman. Atman is nooit beschadigd geraakt. Het is één met Brahman, de oneindige werkelijkheid. De identificatie met het kleine ik veroorzaakt lijden. Ontwaken betekent herkennen wat je altijd al was.
Het taoïsme leert dat het leven moeiteloos stroomt wanneer we terugkeren naar onze oorspronkelijke aard en niet langer leven vanuit geforceerde zelfbeelden.
Binnen het soefisme spreekt men over de fitra, de oorspronkelijke zuiverheid waarmee ieder mens geboren wordt. De sluier van vergetelheid bedekt deze waarheid, maar vernietigt haar niet.
De gnostiek verwijst naar de goddelijke vonk in de mens die vergeten is wie zij werkelijk is.
Het christendom spreekt over de mens als geschapen naar Gods beeld en gelijkenis. Hoewel er verschillende interpretaties bestaan rondom zonde, benadrukt deze les vooral die oorspronkelijke goddelijke waardigheid.
Al deze tradities wijzen in dezelfde richting:
Je essentie is niet afgescheiden van het Licht.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals functioneren vanuit een verborgen gevoel van tekort.
Ze bewijzen zichzelf voortdurend.
Ze ontlenen hun waarde aan prestaties.
Ze zijn bang om door de mand te vallen.
Ze voelen zich verantwoordelijk voor alles en iedereen.
Van buiten lijken ze succesvol. Van binnen voelen ze zich soms ontoereikend.
Deze les nodigt uit tot een andere basis voor leiderschap.
Niet leiden vanuit compensatie.
Maar leiden vanuit innerlijke heelheid.
Een leider die weet dat zijn waarde niet afhankelijk is van resultaten:
-
kan fouten erkennen zonder in schaamte te verdwijnen;
-
hoeft zichzelf niet voortdurend te verdedigen;
-
kan anderen waardigheid geven;
-
creëert psychologische veiligheid;
-
hoeft minder te controleren;
-
kan authentieker aanwezig zijn.
Voor coaches en trainers ligt hier een belangrijke uitnodiging.
Achter veel hulpvragen zit uiteindelijk één overtuiging:
"Er is iets fundamenteel mis met mij."
De diepste vorm van coaching is niet het repareren van mensen.
Het is mensen begeleiden naar het herkennen van hun oorspronkelijke heelheid.
Van daaruit ontstaat verandering die niet gebaseerd is op angst, maar op liefde.
Praktische toepassing vandaag
Neem vandaag regelmatig een moment van stilte.
Sluit je ogen.
Adem rustig.
En spreek langzaam uit:
Er woont licht en vreugde en vrede in mij.
God staat voor mijn zondeloosheid garant.
Merk op welke weerstand verschijnt.
Misschien zegt een stem:
"Dat kan niet waar zijn."
"Je kent mijn verleden niet."
"Je weet niet wat ik heb gedaan."
Probeer die stem niet weg te drukken.
Zie haar als een oude overtuiging die gehoord wil worden.
En keer vervolgens vriendelijk terug naar de oefening.
Wanneer je iemand ontmoet die irritatie oproept, herinner jezelf dan:
Er woont licht en vreugde en vrede in jou.
God staat voor jouw zondeloosheid garant.
Niet omdat gedrag geen gevolgen heeft.
Maar omdat ook achter de verwarring van de ander dezelfde essentie schuilgaat.
Tot slot
Deze les vraagt misschien wel het moeilijkste wat er is.
Niet om jezelf te verbeteren.
Maar om te stoppen met jezelf te veroordelen.
Om te erkennen dat het licht waarnaar je zoekt niet buiten je ligt.
Het woont al in jou.
Onder de angst.
Onder de schaamte.
Onder alle verhalen.
Daar waar je niets hoeft te bewijzen en niets hoeft te worden.
Daar waar vrede altijd heeft gewacht.
Er woont licht en vreugde en vrede in mij. God staat voor mijn zondeloosheid garant.
Misschien is verlichting uiteindelijk niet het verkrijgen van iets nieuws, maar het herinneren van wat nooit verloren is gegaan.
bodmamu