Er zit iets heel diep in deze les verborgen. Een waarheid die eigenlijk zo eenvoudig is dat de denkgeest er vaak overheen kijkt. We zoeken ons hele leven naar wie we zijn, terwijl de les zegt dat juist dát zoeken het bewijs is dat we vergeten zijn wat altijd al waar was.
De kern van deze les is niet dat jij iets moet worden. Niet dat je jezelf moet verbeteren, helen of perfectioneren. De Verzoening betekent hier het herstellen van het besef dat je nooit iets anders bent geweest dan wat God geschapen heeft. Heel. Liefdevol. Compleet.
De wereld leert ons voortdurend om onszelf te definiëren via rollen, prestaties, pijn, verleden, succes of falen. Maar ECIW zegt hier iets radicaals anders. Alle onzekerheid komt voort uit één enkele vergissing:
“Wat ben ik?”
Zodra die vraag serieus wordt genomen, ontstaat afscheiding. Want het ware Zelf hoeft zichzelf niet te zoeken. Zoals de zon zichzelf niet hoeft te bewijzen dat zij licht geeft.
Deze les nodigt uit om te stoppen met zoeken en te beginnen met aanvaarden.
Niet:
“Wie moet ik worden?”
Maar:
“Ik ben nog steeds zoals ik geschapen ben.”
Dat is geen arrogantie. Het is overgave.
De opgesplitste denkgeest
De les beschrijft prachtig hoe de denkgeest zichzelf lijkt te hebben opgesplitst. Een deel weet de waarheid nog. Een ander deel twijfelt eraan.
Dat herkennen we allemaal.
Het ene moment voel je vrede, verbondenheid en helderheid. Het andere moment geloof je weer in tekort, angst of afwijzing. Alsof er twee stemmen in je leven.
Volgens ECIW is die twijfelende stem niet jouw ware Zelf. Het is slechts een gedachte die je bent gaan geloven.
Verzoening betekent daarom niet dat God jou vergeeft voor iets verkeerds. Het betekent dat jij ophoudt jezelf verkeerd te zien.
Vanuit non dualistische stromingen
Zenboeddhisme
In zen wordt vaak gesproken over het “oorspronkelijke gezicht”, wie jij was vóór alle ideeën over jezelf ontstonden. De vraag “Wie ben ik?” wordt daar soms gebruikt als poort naar ontwaken. Niet om een intellectueel antwoord te vinden, maar om alle valse identiteiten te laten instorten.
Waar ECIW zegt:
“Ik blijf zoals God mij geschapen heeft”
zou zen zeggen:
“Je ware natuur is nooit beschadigd geweest.”
Advaita Vedanta
Binnen advaita is het idee van afgescheiden identiteit maya, illusie. Het individuele zelf denkt afgescheiden te zijn van Brahman, de ene werkelijkheid. Verzoening lijkt hier sterk op zelfrealisatie. Het herkennen dat de zoeker zelf is waarnaar gezocht werd.
De twijfel over jezelf is volgens advaita onmogelijk vanuit het ware Zelf. Alleen het ego twijfelt.
Taoïsme
Het taoïsme leert dat lijden ontstaat wanneer we ons verwijderen van de natuurlijke stroom van het leven, de Tao. De les nodigt uit om te stoppen met innerlijk verzet en terug te keren naar eenvoud.
Niet jezelf maken.
Niet jezelf verdedigen.
Niet jezelf bewijzen.
Maar rusten in wat al is.
Gnostiek
Binnen de gnostiek leeft het idee dat de mens zijn goddelijke oorsprong vergeten is. De wereld van afscheiding houdt die vergetelheid in stand. Verzoening lijkt hier op gnosis, innerlijk herinneren wie je werkelijk bent voorbij de materiële droomwereld.
Soefisme
De soefi’s spreken over het oplossen van het afzonderlijke ik in de Liefde van God. Niet door jezelf te vernietigen, maar door de illusie van afgescheidenheid los te laten.
De beroemde uitspraak:
“Wie zichzelf kent, kent God”
sluit bijna naadloos aan bij deze les.
Vanuit traditionele religies
Christendom
Binnen het christendom wordt verzoening vaak gezien als herstel van de relatie tussen mens en God. ECIW verschuift dat perspectief iets. Niet God moet veranderen, maar onze waarneming van onszelf.
Toch blijft de kern vergelijkbaar:
de mens is geschapen in Gods beeld en mag terugkeren naar die waarheid.
Islam
In de islam leeft het diepe besef van overgave aan Allah. De mens vindt vrede wanneer hij stopt met vechten tegen de goddelijke werkelijkheid. De les sluit daarbij aan door volledige aanvaarding van Gods schepping centraal te zetten.
Hindoeïsme
In het hindoeïsme is Atman uiteindelijk één met Brahman. Het vergeten daarvan veroorzaakt lijden en wedergeboorte. De herinnering eraan brengt bevrijding.
Boeddhisme
Hoewel het boeddhisme meestal niet spreekt over een eeuwig Zelf zoals ECIW dat doet, is er wel sterke overeenkomst in het doorzien van de illusie van afgescheidenheid en het beëindigen van identificatie met het ego.
Leven vanuit deze les
Deze les vraagt eigenlijk iets heel eenvoudigs, maar voor het ego bijna onmogelijk:
Stop met jezelf te wantrouwen.
Stop met geloven dat je fundamenteel iets mist.
Stop met zoeken naar toestemming om te mogen bestaan.
Je hoeft niet eerst verlicht te raken voordat je heel bent.
Je hoeft niet eerst perfect te worden voordat je geliefd bent.
De les zegt:
Je bent al compleet.
Je bent het alleen vergeten.
En misschien is spiritueel ontwaken uiteindelijk niets anders dan dát herinneren.
Oefening voor vandaag
Ga vandaag een paar minuten stil zitten.
Laat alle verhalen over jezelf even rusten.
Alle rollen.
Alle problemen.
Alle overtuigingen.
En zeg langzaam:
“Ik aanvaard de Verzoening voor mijzelf,
want ik blijf zoals God mij geschapen heeft.”
Voel niet of je het gelooft.
Probeer niets te forceren.
Laat de woorden gewoon even landen.
Misschien herinnert iets in jou zich dan heel even de stilte waarin je altijd al heel bent geweest.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties