De centrale boodschap van deze les is eenvoudig en tegelijkertijd diepgaand: wat jij werkelijk bent, is liefde. Niet liefde als emotie, niet liefde als voorkeur, niet liefde als iets wat komt en gaat. Liefde als je diepste wezen.
Een Cursus in Wonderen stelt dat we onszelf zijn gaan zien als een afzonderlijk persoon, met een geschiedenis, fouten, tekortkomingen en zorgen. Daardoor zijn we gaan zoeken naar wie we zijn. We zoeken erkenning, succes, zekerheid, bevestiging en geluk. Maar volgens deze les is die zoektocht eigenlijk overbodig. Wat je zoekt, ben je al.
"Liefde, die mij geschapen heeft, is wat ik ben."
Dat betekent dat de bron waaruit jij voortkomt haar eigen natuur met jou deelt. Zoals een golf niet losstaat van de oceaan, zo staat jouw ware Zelf niet los van Liefde. Je kunt het vergeten, maar je kunt het niet verliezen.
Wanneer de les zegt dat Liefde rustig op jouw thuiskomst heeft gewacht, verwijst dat naar een prachtige spirituele waarheid. Je hoeft jezelf niet beter te maken voordat je welkom bent. Je hoeft niet eerst verlicht, succesvol of perfect te worden. Wat je werkelijk bent is nooit beschadigd geraakt. Alleen het beeld dat je van jezelf hebt gemaakt heeft de verbinding tijdelijk verduisterd.
Vanuit non dualistische tradities
In het Advaita Vedanta wordt gezegd dat Atman en Brahman één zijn. Jouw diepste Zelf is niet afgescheiden van de ultieme werkelijkheid. Wat de cursus Liefde noemt, noemt Advaita het oneindige Bewustzijn.
In Zen spreekt men minder over liefde en meer over de oorspronkelijke natuur. De vraag is daar niet: "Wie moet ik worden?" maar: "Wie ben ik voordat ik mezelf een naam gaf?" De ontdekking is dezelfde. Achter alle verhalen ligt een ongerepte aanwezigheid.
In het taoïsme wordt gesproken over leven in overeenstemming met de Tao. De Tao dwingt niet, veroordeelt niet en vecht niet. Zij draagt alles. Ook daarin herkennen we dezelfde liefdevolle grond van het bestaan.
In het soefisme wordt vaak gezegd dat de mens geschapen is uit goddelijke liefde en uiteindelijk terugkeert naar die liefde. De geliefde die gezocht wordt, blijkt uiteindelijk de zoeker zelf te zijn.
Vanuit traditionele religies
Binnen het christendom klinkt dit door in de uitspraak dat de mens naar het beeld van God geschapen is. Wanneer God liefde is, dan draagt de mens diezelfde essentie in zich.
Binnen de islam wordt benadrukt dat Allah de Meest Liefdevolle en Meest Barmhartige is. De mens vindt vrede wanneer hij zich herinnert uit welke bron hij voortkomt.
Binnen het hindoeïsme wordt geleerd dat achter de persoonlijkheid het eeuwige Zelf aanwezig is, onaangetast door de gebeurtenissen van het leven.
Binnen het boeddhisme spreekt men minder over een eeuwig zelf, maar wel over de natuurlijke kwaliteiten van wijsheid, compassie en liefdevolle vriendelijkheid die zichtbaar worden wanneer de illusie van afgescheidenheid verdwijnt.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals bouwen hun identiteit op rondom prestaties. Ze ontlenen hun eigenwaarde aan resultaten, omzet, functietitels of waardering van anderen. Dat werkt zolang alles goed gaat. Maar zodra resultaten tegenvallen, ontstaat onzekerheid.
Deze les nodigt uit tot een fundamenteel andere basis.
Jouw waarde komt niet voort uit wat je doet, maar uit wat je bent.
Vanuit die houding ontstaat rust. Je hoeft jezelf niet voortdurend te bewijzen. Je kunt luisteren zonder jezelf te verdedigen. Je kunt leidinggeven zonder controlezucht. Je kunt verkopen zonder manipulatie. Je kunt coachen zonder de behoefte om de held van het verhaal te zijn.
Een krachtige coachvraag vanuit deze les is:
"Wie zou je zijn als je even niets hoefde te bewijzen?"
Vaak ontstaat dan ruimte voor authenticiteit, creativiteit en verbinding. Juist daar komt het beste van mensen naar boven.
Praktische contemplatie
Neem vandaag enkele momenten om stil te staan bij deze gedachte:
"Liefde, die mij geschapen heeft, is wat ik ben."
Voel niet direct de behoefte om het te begrijpen. Laat de woorden rustig in je bewustzijn landen.
Vraag jezelf vervolgens af:
Als dit werkelijk waar is, hoe zou ik dan vandaag naar mezelf kijken?
En:
Hoe zou ik naar de mensen om mij heen kijken?
Misschien ontdek je dat liefde niet iets is wat je moet bereiken, maar iets wat je je mag herinneren.
bodmamu