De centrale boodschap van deze les is eenvoudig en tegelijk diepgaand: wat jij in anderen ziet, versterkt wat jij over jezelf gelooft.
Wanneer je vooral let op fouten, tekortkomingen, gedrag of karaktereigenschappen die je afkeurt, bevestig je onbewust hetzelfde oordeel in jezelf. Je denkt misschien dat je een ander beoordeelt, maar volgens Een Cursus in Wonderen veroordeel je daarmee ook jezelf. De ander wordt als het ware een spiegel van wat jij nog niet hebt vergeven of geaccepteerd in jezelf.
Daarom zegt deze les:
"Ik vertrouw mijn broeders, zij zijn één met mij."
Dat betekent niet dat je blind moet zijn voor gedrag dat niet handig, eerlijk of liefdevol is. Het betekent dat je leert kijken voorbij het gedrag naar de diepere essentie van de mens. Achter iedere vergissing bevindt zich nog steeds dezelfde onschuld, hetzelfde bewustzijn en dezelfde liefdevolle kern.
Wat deze les werkelijk vraagt
De les vraagt niet om jarenlang vooruit te kijken.
Ze vraagt niet om jezelf af te vragen of je dit altijd zult kunnen volhouden.
Ze vraagt zelfs niet om perfect te worden.
Ze vraagt slechts één ding:
Kijk nu anders.
Niet morgen.
Niet volgend jaar.
Nu.
De Cursus wijst erop dat veel mensen vastlopen omdat ze denken:
"Ik ben nog niet ver genoeg."
Of:
"Zelfs als ik dit begrijp, val ik later toch weer terug."
Maar dat zijn gedachten over verleden en toekomst. De enige plek waar werkelijke verandering kan plaatsvinden is het huidige moment.
Op dit moment kun je kiezen om niet naar schuld te kijken maar naar onschuld.
De non dualistische betekenis
In vrijwel alle non dualistische tradities vinden we dezelfde wijsheid terug.
In het zenboeddhisme wordt gesproken over de oorspronkelijke natuur. Achter alle conditioneringen, emoties en verhalen is er een zuiver bewustzijn dat nooit beschadigd raakt.
In Advaita Vedanta wordt gezegd dat Atman en Brahman één zijn. De ware kern van jou en de ware kern van de ander zijn niet verschillend.
In het taoïsme ontstaat lijden wanneer wij labels, voorkeuren en oordelen projecteren op de werkelijkheid. Wanneer deze wegvallen verschijnt vanzelf het Tao.
In het soefisme wordt gesproken over de goddelijke vonk die in ieder mens aanwezig is, ongeacht zijn gedrag.
De les nodigt ons uit om voorbij de vorm te kijken naar deze gedeelde essentie.
Wanneer jij een ander ziet als afgescheiden, gebrekkig of schuldig, versterk je de ervaring van afgescheidenheid.
Wanneer jij de ander ziet als deel van hetzelfde bewustzijn, ontstaat verbinding.
Vanuit christelijk perspectief
De les sluit nauw aan bij de woorden van Jezus:
"Waarom ziet gij de splinter in het oog van uw broeder, maar merkt gij de balk in uw eigen oog niet op?"
Niet omdat fouten niet bestaan op menselijk niveau, maar omdat veroordeling ons blind maakt voor Gods aanwezigheid in de ander.
Werkelijke vergeving betekent voorbij de fout kijken naar de mens die daarachter aanwezig blijft.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les heeft enorme praktische waarde.
Veel leiders kijken vooral naar wat niet goed gaat.
Veel salesprofessionals richten zich op weerstand van klanten.
Veel coaches zien problemen die opgelost moeten worden.
Daardoor ontstaat een focus op tekort.
De kwaliteit van jouw waarneming bepaalt echter de kwaliteit van jouw relaties.
Wanneer je een medewerker vooral ziet als lastig, gaat hij zich daarnaar gedragen.
Wanneer je een klant ziet als wantrouwend, ga je anders communiceren.
Wanneer je een coachee ziet als iemand met problemen, blijft de aandacht op die problemen rusten.
Bewuste professionals leren kijken naar potentieel in plaats van beperking.
Dat betekent niet dat je problemen ontkent.
Het betekent dat je voorbij het probleem blijft kijken naar de mens die groter is dan zijn huidige gedrag.
De beste leiders zien mogelijkheden waar anderen obstakels zien.
De beste coaches zien heelheid waar anderen gebrokenheid zien.
De beste verkopers zien een mens en niet alleen een prospect.
Dat is precies waar deze les over gaat.
Praktische oefening
Wanneer je vandaag irritatie, oordeel of weerstand voelt tegenover iemand, stop dan even.
Vraag jezelf af:
Waar richt ik mijn aandacht nu op?
Zie je vooral de fout?
Zie je vooral het gedrag?
Zie je vooral het probleem?
Zeg vervolgens rustig:
"Dit is niet wat ik wil zien. Ik vertrouw mijn broeders, zij zijn één met mij."
Laat daarna alle analyses even los.
Kijk opnieuw.
Niet naar de persoonlijkheid.
Niet naar het verhaal.
Maar naar de mens achter het verhaal.
Dat kleine verschuiven van aandacht is precies de verandering waar deze les naar verwijst.
Daar begint vrede.
Reflectievraag
Welke persoon in jouw leven nodig je vandaag uit om niet langer door de bril van oordeel te bekijken, maar door de bril van gedeelde menselijkheid en gedeeld bewustzijn?
bodmamu