Les 294 raakt een onderwerp waar veel mensen moeite mee hebben. We ervaren ons lichaam immers als wie we zijn. We zeggen: ik ben moe, ik ben ziek, ik ben oud. Een Cursus in Wonderen draait dit volledig om. Het lichaam is niet jouw identiteit. Het is een tijdelijk hulpmiddel waarmee je in deze wereld ervaringen opdoet, leert en liefde kunt uitdrukken.
Dat betekent niet dat het lichaam onbelangrijk is. Integendeel. Het betekent dat het lichaam niet méér hoeft te zijn dan het is.
Het lichaam is neutraal
De centrale boodschap van deze les is verrassend eenvoudig.
Het lichaam is neutraal.
Niet heilig.
Niet zondig.
Niet goed.
Niet slecht.
Het krijgt pas betekenis door de gedachten die wij eraan geven.
Wanneer het ego het lichaam gebruikt, wordt het een bron van angst.
-
Ben ik aantrekkelijk genoeg?
-
Ben ik gezond genoeg?
-
Word ik ouder?
-
Ga ik dood?
Wanneer liefde het lichaam gebruikt, verandert het in een communicatiemiddel.
Dan worden dezelfde handen gebruikt om iemand te helpen.
Dezelfde mond om vriendelijke woorden te spreken.
Dezelfde ogen om werkelijk te zien.
Dezelfde voeten om naar iemand toe te lopen die steun nodig heeft.
Het lichaam verandert niet.
Alleen het doel verandert.
De vergissing van identificatie
Volgens Een Cursus in Wonderen ontstaat al het lijden doordat we onszelf verwarren met ons lichaam.
Dat betekent niet dat je lichamelijke pijn ontkent.
Het betekent dat pijn niet bepaalt wie jij bent.
Je bent het bewustzijn dat de ervaring waarneemt.
Zoals een bestuurder niet zijn auto is, ben jij niet je lichaam.
Wanneer de auto beschadigd raakt, blijft de bestuurder bestaan.
Zo kijkt de Cursus naar het lichaam.
De visie van non dualiteit
Vrijwel alle grote non dualistische tradities wijzen in dezelfde richting.
In het hindoeïsme is het lichaam onderdeel van Maya, de wereld van voortdurende verandering. Het ware Zelf is Atman, dat één is met Brahman, het oneindige bewustzijn.
In het boeddhisme bestaat geen blijvend afzonderlijk zelf. Het lichaam verschijnt binnen Sunyata, de open, lege ruimte waarin alle verschijnselen komen en gaan.
In het taoïsme is het lichaam een natuurlijke uitdrukking van de Tao. Er is geen strijd nodig. Het lichaam volgt eenvoudig de stroom van het leven.
Ook de christelijke mystici zagen het lichaam als een tijdelijk gewaad van de ziel. Niet iets om te verachten, maar ook niet iets waarin onze ware identiteit ligt.
Alle wijzen uiteindelijk dezelfde kant op.
Je bent niet de vorm.
Je bent datgene waarin alle vormen verschijnen.
Het lichaam als communicatiemiddel
Een prachtige gedachte uit Een Cursus in Wonderen is dat het lichaam een communicatiemiddel wordt zodra het in dienst staat van liefde.
Dat verandert de vraag volledig.
Niet:
"Hoe ziet mijn lichaam eruit?"
Maar:
"Hoe kan mijn lichaam vandaag liefde zichtbaar maken?"
Dan wordt gezondheid niet langer een doel op zichzelf.
Gezondheid ondersteunt jouw vermogen om aanwezig te zijn.
Rust ondersteunt jouw helderheid.
Voeding ondersteunt jouw energie.
Beweging ondersteunt jouw vitaliteit.
Niet uit angst voor verval, maar uit liefde voor het leven.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Juist in organisaties identificeren mensen zich vaak sterk met hun lichaam en prestaties.
Stress.
Vermoeidheid.
Status.
Leeftijd.
Uiterlijk.
Energie.
Deze les nodigt uit tot een fundamenteel andere benadering.
Wanneer jij jezelf niet langer bent, maar slechts hebt, ontstaat er ruimte.
Je hoeft niet perfect over te komen.
Je hoeft niet voortdurend sterk te zijn.
Je hoeft jezelf niet te bewijzen.
Dan wordt jouw aanwezigheid belangrijker dan jouw imago.
Voor coaches is dit bijzonder waardevol.
Veel cliënten zeggen:
"Ik bén overspannen."
Je kunt voorzichtig onderzoeken:
"Of ervaart jouw lichaam momenteel overspanning?"
Dat kleine verschil opent een enorme ruimte.
De identiteit verschuift van probleem naar bewustzijn.
En precies daar begint echte verandering.
Reflectievragen
Vraag jezelf vandaag eens af:
-
Gebruik ik mijn lichaam om angst uit te drukken of liefde?
-
Wanneer identificeer ik mij volledig met mijn lichamelijke toestand?
-
Hoe zou deze dag eruitzien als mijn lichaam slechts een instrument van vriendelijkheid was?
-
Kan ik mijn lichaam met zorg behandelen zonder te geloven dat het bepaalt wie ik ben?
Praktische oefening
Kijk vandaag een paar keer bewust naar je handen.
Zeg dan rustig tegen jezelf:
"Deze handen zijn niet wie ik ben. Vandaag mogen zij dienen om liefde zichtbaar te maken."
Voel vervolgens hoe iedere handeling, hoe klein ook, een andere kwaliteit krijgt.
Een glimlach.
Een hand op een schouder.
Een kop koffie inschenken.
Een auto afleveren.
Een gesprek voeren.
Het lichaam wordt dan geen object van zorg of trots, maar een stil instrument waardoor liefde haar werk kan doen.
bodmamu