Deze les raakt aan een van de meest fundamentele inzichten van Een Cursus in Wonderen. De meeste mensen besteden een groot deel van hun leven aan het verbeteren van zichzelf. We proberen succesvoller, wijzer, spiritueler, aantrekkelijker of gelukkiger te worden. Achter al die inspanningen schuilt vaak de verborgen overtuiging dat er iets ontbreekt.
Les 237 nodigt ons uit om iets radicaal anders te onderzoeken. Wat als er in essentie niets aan jou gerepareerd hoeft te worden? Wat als jouw diepste natuur nog steeds precies is zoals God haar geschapen heeft?
Wanneer de les zegt: "Nu wil ik zijn zoals God mij geschapen heeft", vraagt zij niet om een verandering, maar om een herinnering. Het gaat niet om iemand anders worden. Het gaat om ophouden te geloven dat je iemand anders bent geworden.
De persoonlijkheid die we dagelijks ervaren bestaat uit herinneringen, overtuigingen, rollen, successen, mislukkingen, verlangens en angsten. Maar volgens de Cursus is dat niet wie we werkelijk zijn. Achter deze tijdelijke identiteit bevindt zich een onveranderlijke werkelijkheid van liefde, vrede en heelheid.
Vandaag oefenen we daarom niet in zelfverbetering, maar in zelfherinnering.
Wat betekent dit in gewone taal?
Je hoeft vandaag niet perfect te zijn.
Je hoeft jezelf niet te bewijzen.
Je hoeft niet harder je best te doen om waardevol te worden.
Je hoeft niet eerst succesvol, verlicht of geliefd te zijn om compleet te zijn.
De les zegt dat jouw werkelijke waarde al vaststaat. Niet omdat jij dat hebt verdiend, maar omdat zij deel uitmaakt van wat je bent.
Vanuit dat besef kan er ontspanning ontstaan. Je hoeft niet voortdurend iets toe te voegen aan jezelf. Je mag ontdekken wat er overblijft wanneer alle verhalen over jezelf even naar de achtergrond verdwijnen.
Vanuit non dualistische tradities
In de Advaita Vedanta wordt gesproken over Atman, het ware Zelf, dat één is met Brahman, de absolute werkelijkheid. Verlichting ontstaat niet door iets nieuws te verkrijgen, maar door te herkennen wat altijd al aanwezig was.
In het zenboeddhisme wordt vaak gesproken over je oorspronkelijke gezicht. Wie was je voordat je ideeën kreeg over wie je moest zijn? Deze les wijst naar precies die oorspronkelijke natuur.
In het taoïsme wordt gezegd dat de mens lijdt wanneer hij zich verwijdert van de Tao, de natuurlijke stroom van het leven. Vrede ontstaat wanneer we terugkeren naar onze oorspronkelijke eenvoud.
In de soefitraditie spreekt men over het polijsten van de spiegel van het hart. Niet omdat de spiegel kapot is, maar omdat stof het zicht belemmert op wat er altijd al aanwezig was.
De taal verschilt, maar de essentie is opvallend vergelijkbaar: je ware natuur is niet verloren gegaan. Ze wacht slechts op herkenning.
Vanuit de grote religieuze tradities
Binnen het christendom zien we de gedachte dat de mens geschapen is naar Gods beeld en gelijkenis. Hoewel de mens zich van God vervreemd kan voelen, blijft die goddelijke oorsprong aanwezig.
In het hindoeïsme wordt het goddelijke Zelf gezien als de diepste kern van ieder mens.
Binnen de islam vinden we het begrip fitrah, de oorspronkelijke zuivere natuur waarmee ieder mens geboren wordt.
Het boeddhisme spreekt niet over een eeuwige ziel, maar wel over de mogelijkheid om voorbij de illusies van het afgescheiden zelf de oorspronkelijke helderheid van bewustzijn te herkennen.
De benaderingen verschillen, maar allemaal wijzen zij naar een werkelijkheid die dieper ligt dan het persoonlijke verhaal.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals leven vanuit een voortdurende drang om zichzelf te bewijzen. Targets halen, promoties verdienen, erkenning krijgen, groeien, presteren en excelleren.
Daar is niets mis mee. Problemen ontstaan wanneer eigenwaarde afhankelijk wordt van resultaat.
Deze les herinnert leiders eraan dat hun waarde niet wordt bepaald door omzet, status, prestaties of waardering van anderen.
Een leider die weet wie hij werkelijk is, hoeft minder te controleren. Hij luistert beter, reageert rustiger en maakt keuzes vanuit helderheid in plaats van angst.
Voor coaches biedt deze les een belangrijke vraag:
"Wie zou jij zijn als je alle verhalen over jezelf even losliet?"
Vaak ontdekken mensen dan dat onder hun onzekerheid al rust aanwezig is. Onder hun angst al vertrouwen. Onder hun streven al heelheid.
Niet omdat zij iets nieuws hebben ontwikkeld, maar omdat zij iets hebben herkend wat er altijd al was.
Praktische oefening voor vandaag
Wanneer je jezelf vandaag bekritiseert, veroordeelt of tekort vindt schieten, stop dan even.
Adem rustig in.
En zeg tegen jezelf:
"Misschien hoef ik op dit moment niets te worden. Misschien mag ik herinneren wie ik werkelijk ben."
Blijf enkele momenten stil.
Voel wat er gebeurt wanneer je niet probeert jezelf te verbeteren, maar jezelf eenvoudig toestaat te zijn.
Dat is de uitnodiging van deze les.
Niet worden.
Herinneren.
Gebed
Vader, vandaag wil ik ophouden mijzelf te definiëren door mijn verleden, mijn prestaties en mijn angsten. Help mij te herkennen wat U altijd in mij hebt gezien. Laat mij kijken met de ogen van Christus, zodat ik mezelf, anderen en de wereld zie zoals zij werkelijk zijn. Laat het licht dat U in mij hebt gelegd vandaag vrij schijnen.
Affirmatie
Ik ben nog steeds zoals God mij geschapen heeft. Mijn ware natuur is heel, vrij en vol liefde.
bodmamu