Deze les raakt aan een van de meest fundamentele boodschappen van Een Cursus in Wonderen: wat je werkelijk bent, is nooit veranderd. Wat veranderd lijkt te zijn, speelt zich alleen af in de wereld van gedachten, overtuigingen en dromen. In werkelijkheid ben je nog steeds precies wat je altijd bent geweest.
Wat deze les zegt in hedendaagse taal
Wij mensen hebben vaak het gevoel dat we onderweg iets zijn kwijtgeraakt. Onze onschuld, onze vreugde, onze verbondenheid, ons vertrouwen of zelfs onszelf.
De les zegt iets radicaals anders.
Je bent niets kwijtgeraakt.
Je denkt alleen dat je iets bent kwijtgeraakt.
De ervaring van schuld, tekort, afgescheidenheid en angst lijkt echt, maar is vergelijkbaar met een nachtelijke droom. Wanneer je wakker wordt, ontdek je dat je bed nog steeds veilig was, dat er niets met je gebeurd is en dat je altijd thuis bent geweest.
Vandaag oefenen we daarom niet in beter worden.
We oefenen in herinneren.
Herinneren wie we werkelijk zijn.
De diepere betekenis
"Vader, vandaag ben ik wederom Uw Zoon."
Dat betekent niet dat je vandaag iets nieuws wordt.
Het betekent dat je vandaag bereid bent te erkennen wat altijd al waar was.
De cursus gebruikt het woord "Zoon" als symbool voor de ene goddelijke identiteit die wij allemaal delen. Het verwijst niet naar geslacht, maar naar onze oorspronkelijke natuur.
De les zegt dat er nooit werkelijk een breuk tussen God en Zijn Schepping heeft plaatsgevonden.
Alleen in de droom van het ego leek dat zo.
De eeuwigheid is niet onderbroken.
De Liefde is niet verdwenen.
De verbinding is nooit verbroken.
Vanuit non dualistische tradities
In het Advaita Vedanta wordt gezegd dat Atman en Brahman één zijn. Het individuele zelf heeft zich nooit werkelijk afgescheiden van het Absolute. Alleen Maya, de sluier van illusie, laat dat zo lijken.
In het Zenboeddhisme spreekt men over de oorspronkelijke natuur. Voor je geboorte was die er al. Na je dood is die er nog steeds. Je ware gezicht is nooit beschadigd geraakt.
In het Taoïsme verlaat niemand ooit werkelijk de Tao. Men kan haar vergeten, maar niet verliezen.
In het Soefisme wordt gesproken over de terugkeer naar de Geliefde. Uiteindelijk ontdekt de zoeker dat hij nooit werkelijk van de Geliefde gescheiden is geweest.
Al deze tradities wijzen naar hetzelfde inzicht:
Je bent niet onderweg naar huis.
Je ontwaakt tot het besef dat je al thuis bent.
Vanuit traditionele religies
Binnen het christendom verwijst deze les naar de onveranderlijke liefde van God voor Zijn kinderen. Ondanks alle menselijke fouten blijft Gods liefde intact.
Binnen de islam wordt geleerd dat Allah dichter bij de mens is dan zijn eigen halsslagader. De verbinding bestaat altijd, ook wanneer de mens zich daarvan niet bewust is.
Binnen het hindoeïsme wordt de eeuwige relatie tussen de individuele ziel en het Goddelijke benadrukt. De essentie blijft onaangetast.
Binnen het boeddhisme ligt de nadruk minder op een Schepper, maar wel op het ontwaken uit de droom van afgescheidenheid en het herkennen van de oorspronkelijke helderheid van bewustzijn.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Veel professionals leven onbewust vanuit het gevoel dat zij zichzelf moeten bewijzen.
Ze moeten succesvoller worden.
Slimmer worden.
Rijker worden.
Meer aanzien krijgen.
Meer bereiken.
Onder deze drang ligt vaak de overtuiging dat ze nog niet goed genoeg zijn.
Deze les nodigt uit om vanuit een ander vertrekpunt te leven.
Niet: "Ik moet mezelf bewijzen."
Maar:
"Mijn waarde staat al vast."
Vanuit die innerlijke zekerheid ontstaat rust.
Je verkoopt anders.
Je leidt anders.
Je onderhandelt anders.
Je coacht anders.
Je hoeft niet langer energie te steken in het beschermen van een kwetsbaar zelfbeeld.
Je kunt aanwezig zijn.
Luisteren.
Verbinden.
Dienen.
De paradox is dat mensen die hun waarde niet meer hoeven te bewijzen vaak juist veel effectiever worden.
Praktische reflectie
Vraag jezelf vandaag regelmatig af:
-
Wat als er in werkelijkheid niets mis is met mij?
-
Wat als ik niets hoef toe te voegen aan wie ik al ben?
-
Wat als de vrede die ik zoek nooit verdwenen is?
Voel vervolgens even wat er gebeurt wanneer je deze mogelijkheid serieus neemt.
Misschien ontdek je iets wat er altijd al was.
Een stille aanwezigheid.
Een diepe rust.
Een onverwoestbare heelheid.
Gebed
Vader, vandaag herinner ik mij wie ik werkelijk ben.
Niet het beeld dat ik van mijzelf heb gemaakt, maar de Liefde die U geschapen hebt.
Laat mij vandaag rusten in de zekerheid dat ik nooit van U gescheiden ben geweest.
Help mij voorbij de droom van tekort en schuld te kijken en de vrede te herkennen die altijd aanwezig is.
Dank U voor de herinnering dat ik nog steeds ben zoals U mij geschapen hebt.
bodmamu