Deze tekst uit Een Cursus in Wonderen geeft een van de meest heldere beschrijvingen van wat verlossing werkelijk is. Het woord verlossing roept vaak beelden op van redding, vergeving van zonden of een beloning in het hiernamaals. Maar hier krijgt het een diepere betekenis. Verlossing is het ontwaken uit de overtuiging dat jij een afgescheiden individu bent dat losstaat van God, van anderen en van het leven zelf.
De cursus zegt dat verlossing een belofte van God is. Dat betekent dat ontwaken niet afhankelijk is van jouw prestaties, jouw spirituele ontwikkeling of jouw fouten. Uiteindelijk zal iedereen zijn ware natuur herkennen. Niet omdat hij dat verdient, maar omdat hij die natuur nooit werkelijk verloren heeft.
De kern van deze les
Volgens de cursus ontstond het probleem op het moment dat de denkgeest geloofde in afscheiding. Zodra de gedachte ontstond: "Ik ben apart", verscheen ook angst, conflict en strijd.
Tegelijkertijd ontstond echter de oplossing. De cursus noemt dit de Vredesgedachte. Op het moment dat de droom van afscheiding begon, werd ook het middel tot ontwaken gegeven.
Dat betekent iets heel troostrijks. Wat je ook denkt, voelt of hebt meegemaakt, diep van binnen is er altijd een stille plek die onaangetast is gebleven. Een plek waar vrede, liefde en eenheid nog volledig aanwezig zijn.
Verlossing is niet iets nieuws verkrijgen.
Verlossing is terugvinden wat altijd aanwezig was.
Verlossing doet niets
Een opvallende uitspraak in deze les is dat verlossing niets doet.
Dat klinkt vreemd, maar de betekenis is diepgaand.
Het ego probeert voortdurend problemen op te lossen, situaties te verbeteren, mensen te veranderen en zichzelf te perfectioneren. Verlossing werkt precies andersom.
Ze bestrijdt de illusie niet.
Ze geeft haar simpelweg geen energie meer.
Zoals een droom verdwijnt zodra je wakker wordt, zo verdwijnen angst, schuld en afscheiding wanneer je stopt ze als werkelijkheid te behandelen.
Verlossing voegt niets toe.
Ze neemt alleen het geloof weg in wat nooit werkelijk waar was.
De betekenis binnen non dualiteit
Deze les sluit nauw aan bij vrijwel alle non dualistische tradities.
In het Advaita Vedanta wordt gezegd dat het individu leeft onder invloed van Maya, de sluier van vergissing. Verlossing ontstaat wanneer men ontdekt dat het ware Zelf, Atman, altijd één is geweest met Brahman, de absolute werkelijkheid.
Binnen Zen spreekt men over het oorspronkelijke gezicht. De verlichting bestaat niet uit iets nieuws verkrijgen, maar uit het herkennen van wat altijd aanwezig was.
In het taoïsme ontstaat lijden wanneer men zich verwijdert van de Tao, de natuurlijke stroom van het leven. Ontwaken betekent terugkeren naar die oorspronkelijke harmonie.
In het boeddhisme wordt gesproken over Sunyata, leegte. Niet als nietsheid, maar als het inzicht dat afgescheiden identiteit een mentale constructie is. Wanneer die illusie wordt doorzien ontstaat vrijheid.
De cursus gebruikt andere woorden, maar wijst naar dezelfde werkelijkheid: de afscheiding is een droom, de eenheid is de waarheid.
De betekenis binnen religieuze tradities
Binnen het christendom verwijst verlossing naar het herstel van de relatie met God. De cursus legt hierbij sterk de nadruk op innerlijk ontwaken en minder op schuld en boetedoening.
Binnen de islam zou men kunnen zeggen dat verlossing bestaat uit volledige overgave aan Allah, het loslaten van het afzonderlijke zelf en het herinneren van de goddelijke oorsprong.
Binnen het hindoeïsme is de parallel duidelijk zichtbaar in het begrip moksha, bevrijding uit de illusie van afgescheidenheid.
Hoewel de taal verschilt, wijzen veel tradities uiteindelijk naar hetzelfde inzicht: de mens hoeft niet iets anders te worden, maar zich te herinneren wie hij werkelijk is.
Voor professionals, leiders, trainers en coaches
Ook in organisaties leven mensen vaak vanuit een gevoel van afgescheidenheid.
Ik tegen de concurrent.
Ik tegen mijn collega.
Ik tegen de markt.
Ik tegen de omstandigheden.
Vanuit die overtuiging ontstaan spanning, controlebehoefte, politiek gedrag en uitputting.
Deze les nodigt uit om anders te kijken.
Wanneer je beseft dat jouw diepste waarde niet afhankelijk is van resultaten, status of erkenning, ontstaat ontspanning. Vanuit die ontspanning neem je vaak juist betere beslissingen.
Voor coaches is dit een krachtig inzicht. Achter vrijwel iedere beperkende overtuiging ligt een vorm van afscheidingsdenken:
"Ik ben niet goed genoeg."
"Ik hoor er niet bij."
"Ik moet mezelf bewijzen."
"Ik kom iets tekort."
De kunst van coaching is niet om een beter ego te creëren, maar om mensen te helpen ontdekken dat hun waarde nooit werkelijk ter discussie heeft gestaan.
Vanuit die ervaring ontstaan authenticiteit, vertrouwen en natuurlijk leiderschap.
Praktische toepassing
Neem vandaag een paar momenten om stil te worden.
Vraag jezelf af:
Welke strijd in mijn leven wordt gevoed door de gedachte dat ik afgescheiden ben?
Wat gebeurt er als ik die gedachte even niet geloof?
Welke vrede is er al aanwezig onder mijn zorgen, oordelen en verhalen?
Misschien ontdek je dat verlossing niet ergens in de toekomst ligt.
Misschien ontdek je dat zij al aanwezig is, wachtend onder de oppervlakte van iedere gedachte.
Zoals deze les zegt: de nacht is voorbij en we zijn samengekomen in het licht.
Reflectievraag
Wat in jouw leven probeer je nog op te lossen, terwijl het misschien alleen vraagt om gezien en losgelaten te worden?
bodmamu