Ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij. Want ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij.
Kern van de gedachte
"Ik kan alleen mijzelf maar kruisigen."
Deze uitspraak kan in eerste instantie hard klinken. Toch wijst de les niet op schuld, maar op verantwoordelijkheid. Een Cursus in Wonderen zegt hier dat niemand jouw innerlijke vrede kan afnemen. Het zijn uiteindelijk jouw eigen gedachten, oordelen, overtuigingen en interpretaties die bepalen hoe je je voelt.
Wanneer je aanvalt, veroordeelt, vasthoudt aan wrok of jezelf als slachtoffer ziet, ervaar je pijn. Niet omdat iemand anders je dat aandoet, maar omdat je jezelf afscheidt van liefde, vrede en je ware natuur.
Vergeving is volgens de Cursus daarom geen gunst aan een ander. Vergeving is een bevrijding van jezelf. Op het moment dat je stopt met vasthouden aan een oordeel, valt de last van je schouders.
De les zegt eigenlijk:
"Wat mij pijn doet, is niet wat er gebeurt. Wat mij pijn doet, is mijn verzet tegen wat er gebeurt."
In hedendaagse taal
Veel mensen denken dat hun stress wordt veroorzaakt door collega's, klanten, familieleden, politici of omstandigheden.
Maar kijk eens eerlijk.
Hoe vaak lijd je werkelijk onder de situatie zelf?
En hoe vaak lijd je onder je gedachten over die situatie?
Twee mensen kunnen exact hetzelfde meemaken. De één blijft rustig, de ander raakt volledig van streek. De gebeurtenis is hetzelfde. De beleving is anders.
Dat betekent niet dat pijn niet echt lijkt. Het betekent dat de bron van bevrijding dichterbij ligt dan we vaak denken.
Niet buiten ons.
Maar binnen ons.
Vanuit non dualistische tradities
In het zenboeddhisme wordt gezegd dat lijden ontstaat door gehechtheid en verzet. Niet door de werkelijkheid zelf. Wanneer de geest stopt met vechten tegen wat is, verschijnt natuurlijke rust.
In de Advaita Vedanta ontstaat lijden doordat we ons identificeren met het kleine persoonlijke zelf. We geloven dat we afzonderlijke individuen zijn die voortdurend bedreigd worden. Zodra deze identificatie wordt doorzien, verschijnt de vrede van het Atman, dat één is met Brahman.
Het taoïsme leert dat strijd tegen de stroom van het leven spanning creëert. Wie zich afstemt op de Tao ervaart meer moeiteloosheid en harmonie.
De soefi's spreken over overgave aan de Liefde van God. Hoe meer het ego controle probeert te houden, hoe groter de pijn. Hoe meer overgave, hoe groter de vrede.
Al deze tradities wijzen naar dezelfde richting:
De gevangenis zit niet in de wereld.
De gevangenis zit in de identificatie van de geest.
En daarom ligt de sleutel ook daar.
Vanuit het christendom
De term "kruisigen" verwijst natuurlijk naar Jezus. In deze les krijgt dat een innerlijke betekenis.
Iedere keer dat wij onszelf veroordelen, ons schuldig voelen of anderen veroordelen, hangen we als het ware onszelf aan het kruis van het ego.
Vergeving wordt dan de wederopstanding. Niet na de dood, maar hier en nu.
Door liefde te verkiezen boven oordeel.
Door eenheid te verkiezen boven afscheiding.
Door vrede te verkiezen boven strijd.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
Deze les bevat een krachtig leiderschapsprincipe.
Veel professionals besteden enorm veel energie aan het willen veranderen van omstandigheden.
De markt moet anders.
De klant moet anders.
Het team moet anders.
De economie moet anders.
Maar de grootste hefboom zit vaak in de eigen interpretatie.
Wanneer je jezelf steeds opnieuw vertelt dat een situatie onmogelijk is, kruisig je als het ware je eigen creativiteit, veerkracht en oplossingsvermogen.
Bewuste leiders stellen zichzelf daarom regelmatig de vraag:
"Wat voeg ik zelf toe aan deze situatie waardoor ik lijd?"
Voor coaches is dit een essentiële vraag. Niet om cliënten de schuld te geven van hun problemen, maar om hen hun kracht terug te geven.
Zolang de oorzaak buiten ons ligt, zijn we afhankelijk.
Zodra we ontdekken dat onze interpretatie invloed heeft op onze ervaring, ontstaat vrijheid.
Dat is waar werkelijk leiderschap begint.
Praktische reflectie
Denk vandaag aan iemand of iets waar je irritatie, weerstand of oordeel tegenover voelt.
Vraag jezelf vervolgens af:
Welke gedachte houd ik hierover vast?
Wat gebeurt er als ik die gedachte even loslaat?
Wie zou ik zijn zonder dit oordeel?
Misschien ontdek je dat de deur naar vrede al die tijd niet op slot zat.
Misschien hield jij hem zelf dicht.
Ik ben niet een lichaam. Ik ben vrij. Want ik blijf wat ik ben, zo schiep God mij.
bodmamu