God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.
1. (167) Er is één leven, en dat deel ik met God.
God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.
2. (168) Uw genade is mij gegeven. Nu maak ik er aanspraak op.
God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.
Les 179 is een herhaling van twee krachtige inzichten die elkaar aanvullen. De eerste gedachte herinnert ons eraan dat er uiteindelijk maar één leven is. De tweede gedachte nodigt ons uit om te erkennen dat alles wat we werkelijk nodig hebben al gegeven is.
Er is één leven, en dat deel ik met God
In ons dagelijks leven ervaren we onszelf vaak als afzonderlijke personen. We hebben een eigen geschiedenis, een eigen lichaam, een eigen carrière en een eigen identiteit. Vanuit dat perspectief lijkt het alsof ieder mens zijn eigen leven leidt.
Een Cursus in Wonderen kijkt dieper. Zij stelt dat achter alle verschillen één leven aanwezig is. Dat leven komt niet voort uit het lichaam, maar uit de Bron van alles. Dat ene leven stroomt door iedereen heen.
Wanneer we ons uitsluitend identificeren met onze persoonlijke rol, ontstaat angst. We moeten onszelf bewijzen, beschermen en verdedigen. Wanneer we ons herinneren dat we deel zijn van één leven, ontstaat ontspanning. Dan hoeven we niet langer te vechten voor een plek onder de zon. We zijn al verbonden met de bron van ons bestaan.
Uw genade is mij gegeven. Nu maak ik er aanspraak op.
Veel mensen leven alsof geluk, liefde, vrede en vervulling verdiend moeten worden. Eerst moet er iets bereikt worden. Eerst moet er voldoende succes zijn. Eerst moet er aan allerlei voorwaarden worden voldaan.
Deze les draait dat volledig om.
Genade betekent dat het wezenlijke leven ons geschonken is. Liefde hoeft niet verdiend te worden. Innerlijke vrede hoeft niet verdiend te worden. Onze ware waarde hoeft niet verdiend te worden.
"Aanspraak maken" betekent hier niet eisen of claimen. Het betekent erkennen wat altijd al aanwezig was. Zoals iemand die ontdekt dat er al jaren een schat op zijn naam staat en eindelijk besluit deze te ontvangen.
De non dualistische betekenis
In de Advaita Vedanta wordt gesproken over Atman en Brahman. De diepste kern van ons wezen, Atman, blijkt uiteindelijk niet verschillend te zijn van Brahman, de absolute werkelijkheid. Er is niet een afzonderlijk leven en een goddelijk leven. Er is slechts één Leven dat zich in ontelbare vormen uitdrukt.
In het zenboeddhisme wordt gewezen op de leegte, Sunyata. Dat betekent niet dat er niets bestaat, maar dat niets een afgescheiden, onafhankelijk bestaan heeft. Alles is onderling verbonden en ontstaat in relatie tot alles wat is.
In het taoïsme spreekt men over de Tao, de onzichtbare stroom waaruit alles voortkomt. Wanneer wij stoppen met ons te verzetten tegen het leven, ervaren we dat we altijd al gedragen werden door die stroom.
In het soefisme spreekt men over het verlangen om terug te keren naar de Ene. Niet omdat we werkelijk afgescheiden zijn geraakt, maar omdat we vergeten zijn wie we werkelijk zijn.
Al deze tradities wijzen in dezelfde richting: afgescheidenheid is een ervaring van de geest, geen eigenschap van de werkelijkheid.
Vanuit traditionele religies
Binnen het christendom wordt geleerd dat Gods genade een gave is. Niet iets dat verdiend wordt, maar iets dat ontvangen wordt. De les sluit nauw aan bij de woorden van Jezus dat het Koninkrijk van God al aanwezig is.
Binnen de islam wordt God gezien als de Meest Barmhartige en Genadevolle. De mens leeft voortdurend binnen die goddelijke genade, ook wanneer hij zich daar niet bewust van is.
Binnen het hindoeïsme wordt het ene goddelijke leven gezien als de grondslag van alle verschijningsvormen.
Het boeddhisme spreekt minder over God, maar wijst wel op de fundamentele onderlinge verbondenheid van alle verschijnselen.
Toepassing voor professionals, leiders, coaches en ondernemers
Veel professionals leven vanuit de overtuiging dat hun waarde afhangt van hun prestaties. Targets moeten gehaald worden. Omzet moet groeien. Er moet voortdurend bewezen worden dat men goed genoeg is.
Vanuit deze les ontstaat een andere manier van werken.
Wanneer je beseft dat jouw waarde niet afhankelijk is van resultaten, ontstaat meer rust en vertrouwen. Je kunt nog steeds ambitieus zijn, maar ambitie wordt dan een creatieve expressie in plaats van een gevecht om erkenning.
Voor leiders betekent dit dat zij mensen niet langer zien als middelen om doelen te bereiken, maar als uitdrukkingen van hetzelfde leven dat ook door hen heen stroomt.
Voor coaches betekent dit dat zij voorbij het probleem leren kijken naar de heelheid die al aanwezig is in de ander.
Voor salesprofessionals betekent dit dat gesprekken minder draaien om overtuigen en meer om verbinding. De klant wordt niet langer gezien als een target, maar als een mens met wie je al verbonden bent.
De vraag voor vandaag is daarom:
Wat verandert er in mijn manier van leven, werken en leiden wanneer ik werkelijk geloof dat er één leven is dat ons allemaal draagt, en dat alles wat wezenlijk is mij al gegeven werd?
God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.
bodmamu