Deze les bouwt voort op een belangrijk uitgangspunt van Een Cursus in Wonderen: wonderen hoeven niet gecreëerd te worden. Ze zijn er al. Het enige wat ontbreekt, is ons vermogen ze te herkennen.
De Cursus zegt dat wonderen worden gezien in het licht. Met licht wordt niet het fysieke licht bedoeld dat onze ogen waarnemen. Het verwijst naar bewustzijn, helderheid, liefde en waarheid. Het is de innerlijke openheid waarin we bereid zijn anders te kijken.
Wat betekent deze les?
Wij denken vaak dat er iets moet veranderen voordat wij vrede kunnen ervaren. De omstandigheden moeten anders zijn. Mensen moeten zich anders gedragen. Ons lichaam moet gezonder worden. De toekomst moet meer zekerheid bieden.
De Cursus draait dit volledig om.
Het wonder ontstaat niet doordat de wereld verandert. Het wonder is een verandering in waarneming. We zien opeens wat er altijd al aanwezig was. Liefde achter angst. Verbinding achter afscheiding. Mogelijkheden waar we eerst problemen zagen.
Het wonder is er dus altijd.
Alleen kijken wij er vaak niet naar.
De duisternis waarover de les spreekt, is niet iets buiten ons. Het is de toestand waarin we gevangen zitten in onze overtuigingen, onze angsten en onze identificatie met het kleine zelf. We geloven onze gedachten blindelings en noemen dat werkelijkheid.
Licht is de bereidheid om die overtuigingen ter discussie te stellen.
"Ik ben niet een lichaam. Wat ben ik?"
Dit is misschien wel de meest uitdagende zin uit deze les.
Van jongs af aan leren we dat wij ons lichaam zijn. Onze identiteit wordt opgebouwd rondom naam, leeftijd, uiterlijk, beroep, succes en geschiedenis.
De Cursus zegt niet dat het lichaam slecht is. Ze nodigt ons uit te onderzoeken of het werkelijk onze diepste identiteit is.
Als ik niet mijn lichaam ben...
Als ik niet mijn gedachten ben...
Als ik niet mijn emoties ben...
Wie ben ik dan?
Het antwoord wordt niet gegeven als een intellectueel concept. Het moet ervaren worden.
Achter alle rollen, prestaties en verhalen bevindt zich een stille aanwezigheid die onveranderd blijft. Een bewustzijn dat waarneemt. Een wezenlijke heelheid die niet beschadigd kan worden.
De non dualistische benadering
Deze les sluit nauw aan bij verschillende non dualistische tradities.
In het zenboeddhisme wordt gesproken over onze oorspronkelijke natuur. De wolken van denken kunnen de zon tijdelijk verbergen, maar de zon zelf blijft onaangetast. Zien in het licht betekent ontwaken uit identificatie met de denkgeest.
In Advaita Vedanta wordt onderscheid gemaakt tussen het vergankelijke en het onveranderlijke. Het lichaam, de gedachten en emoties behoren tot de wereld van Maya, de voortdurende verandering. Onze ware natuur is Atman, die één blijkt te zijn met Brahman, het absolute bewustzijn.
In het taoïsme leven we vaak in strijd met de natuurlijke stroom van het Tao. Het licht verschijnt wanneer we stoppen met forceren en ons openen voor wat er al is.
Binnen de soefi traditie wordt gesproken over het polijsten van de spiegel van het hart. Niet omdat God afwezig is, maar omdat onze waarneming vertroebeld is geraakt.
Ook binnen de christelijke mystiek vinden we dit terug. Jezus zegt dat het oog de lamp van het lichaam is. Wanneer je oog helder is, zal je hele wezen verlicht zijn. Het Koninkrijk Gods is niet ver weg, maar binnenin.
Overal klinkt dezelfde uitnodiging:
Herinner je wie je werkelijk bent.
Toepassing voor professionals, leiders, trainers en coaches
In organisaties kijken we vaak vanuit de duisternis zonder dat we het beseffen.
We zien de lastige collega.
De weerstand van het team.
De moeilijke klant.
De tegenvallende cijfers.
De concurrent.
De fout.
En van daaruit reageren we.
Deze les nodigt uit om eerst het licht op te zoeken.
Dat betekent niet dat je problemen ontkent. Het betekent dat je weigert jezelf volledig te laten bepalen door angst, oordeel en oude interpretaties.
Een leider die vanuit het licht kijkt, ziet achter gedrag de menselijke behoefte.
Een coach ziet achter weerstand de beschermingsstrategie.
Een salesprofessional ziet achter bezwaren een verlangen naar veiligheid, vertrouwen of duidelijkheid.
Een trainer ziet achter onzekerheid het aanwezige potentieel.
Het wonder is vaak niets anders dan een andere manier van kijken.
Niet omdat je naïef bent.
Maar omdat je bereid bent verder te kijken dan de eerste indruk.
Juist dan ontstaan creativiteit, verbinding en onverwachte oplossingen.
Praktische oefening
Neem vandaag enkele momenten stilte.
Adem rustig in en uit.
Laat alle rollen even los.
Vraag jezelf af:
Als ik niet mijn functie ben...
Als ik niet mijn lichaam ben...
Als ik niet mijn zorgen ben...
Wie ben ik dan?
Laat het antwoord niet vanuit denken komen.
Voel.
Ervaar.
Rust in de open ruimte van bewustzijn.
Herhaal vervolgens langzaam:
Ik ben niet zwak, maar sterk.
Ik ben niet hulpeloos, maar krachtig.
Ik ben niet begrensd, maar onbegrensd.
Ik ben geen illusie, maar werkelijkheid.
Ik kan in het duister niet zien, maar wel in het licht.
En wanneer je vandaag wordt geconfronteerd met irritatie, angst of verleiding, herinner jezelf dan aan deze woorden:
Wonderen worden gezien in het licht. Laat ik vanwege verleidingen mijn ogen niet sluiten.
Misschien is het grootste wonder niet dat de wereld verandert.
Misschien is het dat jij anders leert kijken en ontdekt dat het licht er al die tijd al was.
bodmamu